บทที่ ๕ ธชัคคสูตร

ธชัคคสูตร ว่าด้วยการเคารพธง และระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย มี คำสวดขึ้นต้นว่า เอวมเม สุตา เอก สมยะ ภควา หรือถ้าสวดย่อก็ขึ้นต้นว่า เรียกภิกษุทั้งหลายมาประชุมกัน แล้วมีพระพุทธพจน์ว่า ภิกษุทั้งหลาย ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มาแล้วเคยมีเรื่องว่าเทวดากับอสูรทำสงครามกัน เมื่อศึก ประชิดกัน ท้าวสักกะซึ่งเป็นใหญ่ในหมู่เทวดา เรียกเทวดามาสั่งว่า ถ้า เทวดาเกิดความกลัวหรือหวาดสะดุ้ง หรือขนพองสยองเกล้าขึ้น ให้แลดูชาย ธงของเรา หรือชายธงของปชาบดีเทวราช หรือชายธงของวรุณเทวราช หรือชายธงของอิสาณเทวราช จะทำให้หายกลัวหายหวาดสะดุ้งหายขนพอง สยองเกล้า ภิกษุทั้งหลาย การแลดูชายธงของเทวราชเหล่านั้นทำให้หาย กลัว หายหวาดสะดุ้ง หายขนพองสยองเกล้าก็ได้ ไม่หายก็ได้ ทั้งนี้เพราะ ท้าวสักกะยังไม่สิ้นกิเลส คือยังมีราคะ โทสะ โมหะ ยังมีความกลัว ความ หวาดสะดุ้ง ยังเป็นผู้หนี ส่วนเราจะกล่าวดังนี้ว่าถ้าเธอทั้งหลายไปอยู่ป่า ก็ตาม อยู่โคนไม้ก็ตาม หากเกิดความกลัว ความหวาดสะดุ้ง หรือขนพอง สยองเกล้าขึ้น พึงระลึกถึงเราด้วยบทว่า อิติปิโส ภควา อรหํ สมฺมาสมฺ พุทโธ เป็นต้น หรือระลึกถึงพระธรรมด้วยบทว่า สฺวากฺขาโต ภควตา ธมฺโม เป็นต้น หรือระลึกถึงพระสงฆ์ด้วยบทว่า สุปฏิปนฺโน ภควโต สาวก- สงฺโฆ เป็นต้น จะทำให้หายกลัว หายหวาดสะดุ้งหายขนพองสยองเกล้า ทั้งนี้เพราะเราตถาคตเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า สิ้นราคะ โทสะ โมหะ หมดกลัว หมดสะดุ้ง หมดหนี ดังนี้ นี่เป็นเนื้อความในธชัคคสูตร พระสูตรนี้เป็นบทระลึกถึงพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ เพื่อ กำจัดความกลัวความหวาดสะดุ้งจากภัยพิบัติต่าง ๆ