การศึกษาสมบัติเชิงกลของวัสดุกันกระแทกจากยางพาราที่มีเส้นใยจากพืชในท้องถิ่นเป็นสารตัวเติม

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สิริพิชญา ลีลานนท์, เนติพงษ์ อยู่ครบ, คณาธิป สมวงษา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

กุลธิดา ทีน้อย, ศิวพร เทพจั้ง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

วัสดุกันกระแทกส่วนใหญ่มักจะทำมาจากพลาสติกและโฟมซึ่งสามารถย่อยสลายตามธรรมชาติได้ยาก ทำให้ใช้เวลาในการย่อยสลายนาน อีกทั้งยังส่งผลเสียต่อสภาพแวดล้อมโดยรอบ ทำให้คณะผู้จัดทำรู้สึกสนใจที่จะศึกษาวัสดุกันกระแทกจากธรรมชาติเพราะสามารถย่อยสลายตามธรรมชาติได้ง่ายและรวดเร็วกว่า อีกทั้งยังมีต้นทุนที่ต่ำกว่าและมีประสิทธิภาพสูงกว่าหรือเทียบเท่ากับวัสดุกันกระแทกแบบเดิม