การทดสอบฤทธิ์ต้านการอักเสบเบื้องต้นของสารสกัดหยาบจากขิงเพื่อพัฒนาเป็นสเปรย์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ทิพย์นำพา โสขุมา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

นิคม พุทธิมา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย แผนกมัธยม

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

​การพัฒนาต่อยอดสมุนไพรเพื่อพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ จำเป็นต้องอาศัยเครื่องมือและข้อมูลทางวิทยาศาสตร์มาสนับสนุนทั้งด้านคุณภาพ (quality) ความปลอดภัย (safety) และประสิทธิผลในการรักษา (efficacy) สมุนไพรพื้นบ้านไทยชนิดหนึ่งที่มีข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ช่วยยืนยันครบทั้ง 3 ด้านได้แก่ขิง ซึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์คือ Zingiber officinale Roscoe แพทย์แผนตะวันตกนิยมใช้ประโยชน์จากขิงในการรักษาโรคต่าง ๆ อาทิ ทาถูนวด เพื่อเพิ่มการไหลเวียนของเลือดใช้ขิง ลดการอักเสบ แก้ปวด ลดอาการบวมน้ำ การทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดหยาบจากขิงพบว่า มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ด้วยวิธี DPPH ซึ่งโมเลกุลของอนุมูลอิสระเป็นสาเหตุสำคัญของการอักเสบที่เกิดขึ้นในโรคข้อเสื่อม ดังนั้นเพื่อสนับสนุนข้อมูลในการนำขิงไปใช้เพื่อรักษาโรคข้อเสื่อม จึงนำสารสกัดหยาบจากขิงมาทดสอบกับเนื้อเยื่อกระดูกอ่อนของหมูที่ถูกเหนี่ยวนำให้เกิดการอักเสบ ผลการศึกษาพบว่าสารสกัดหยาบจากขิงมีฤทธิ์ลดการสลายสารชีวโมเลกุลที่เป็นองค์ประกอบของเนื้อเยื่อกระดูกอ่อน ทำให้ขิงมีศักยภาพเพียงพอที่จะนำไปต่อยอดไปพัฒนาเป็นยารักษาโรคข้อเสื่อมต่อไปในอนาคต