โครงงานเปรียบเทียบสารสกัดเจลาตินจากหนังหมูและเกล็ดปลาเพื่อพัฒนาเป็นซองน้ำตาล

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ธนภรณ์ จันทร์ทิพย์, คณัสนันท์ นงค์นวล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ทัศน์ปองคุณ ดาราจร, ผกากรอง โยธารักษ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเบญจมราชูทิศ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันมีการรณรงค์ลดใช้พลาสติกมากขึ้น โดยผู้คนพยายามปรับเปลี่ยนวิธีการใช้ชีวิตที่ใช้ของที่สามารถใช้ซ้ำหรือย่อยสลายได้ ผู้ประกอบการเองก็เช่นกันได้มีการปรับเปลี่ยนจากพลาสติกเป็นกระดาษหรือวัสดุที่ย่อยสลายได้เร็ว ไม่ส่งผลต่อสิ่งแวดล้อม แต่ก็ยังเป็นเรื่องยากเพราะของใช้อุปโภค บริโภคต่างๆยังเป็นพลาสติก เช่น ถุงขนม ซองกาแฟ เป็นต้น แม้จะเปลี่ยนเป็นใช้กระดาษแทนพลาสติกบ้างแต่กระดาษก็ยังใช้เวลานาน2-5 เดือนในการย่อยสลาย เจลาตินเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถนำมาทำเป็นวัสดุแทนพลาสติกหรือกระดาษได้เนื่องจากสามารถย่อยสลายได้ทันทีเมื่อโดนความร้อน และเจลาตินนั้นสามารถสกัดได้จากกระดูกหรือหนังสัตว์ เช่น วัว ควาย หมู ปลา เมื่อนำผงเจลลาตินมาอุ่นด้วยน้ำที่อุณหภูมิ ประมาณ 32°C มันจะหลอมกลายเป็นของเหลวหนืด ตั้งทิ้งไว้ให้เย็น ของเหลวจะเซตตัวกลายเป็นเจล ผู้จัดทำจึงสนใจที่จะนำเกล็ดปลาและหนังหมูมาสกัดเจลาตินและทำเป็นแผ่นฟิล์มเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบคุณสมบัติต่างๆ จากนั้นนำไปทำซองน้ำตาลที่สามารถป้องกันการซึมผ่านของก๊าซ สารระเหยต่างๆ ไม่ทำให้รสและกลิ่นของน้ำตาลผิดเพี้ยนไป และสามารถละลายได้เมื่อโดนน้ำร้อนทำให้สามารถใช้น้ำตาลในการชงเครื่องดื่มได้สะดวกขึ้น และช่วยลดปริมาณขยะอีกด้วย