การศึกษาผลการใช้เอนไซม์โบรมิเลนจากสับปะรดพันธุ์ปัตตาเวียในการลดโปรตีนก่อภูมิแพ้ในน้ำยางธรรมชาติ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

อัชฌาบดินทร์ สินธุรงค์, ชัญญานุช เมฆาวัชร์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ชิตพงษ์ เหนือเกาะหวาย, ขุนทอง คล้ายทอง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2561

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

น้ำยางธรรมชาตินิยมนำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ทั้งอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์ปกป้องร่างกายกันอย่างแพร่หลาย แต่ในขณะเดียวกันก็มีผู้ใช้ที่แพ้ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากยางธรรมชาติเช่นกัน โดยมีรายงานถึงจำนวนผู้ที่แพ้ยางธรรมชาติเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จึงมีการศึกษาอย่างจริงจังในระหว่างปี พ.ศ. 2532-2534 โดยมีรายงานทางวิชาการยืนยันว่าโปรตีนในยางธรรมชาติเป็นสาเหตุหลักที่ก่อให้เกิดอาการแพ้ ซึ่งโปรตีนดังกล่าวนั้นเป็นโปรตีนที่มีน้ำหนักโมเลกุล 20 kD, 27 kD และเป็นโปรตีนที่เรียกว่า Rubber Elongation Factor (REF) (วราภรณ์ ขจรไชยกูล และนุชนาฏ ณ ระนอง, 2545) ทั้งนี้อาการแพ้เกิดทั้งที่ระบบภูมิคุ้มกันในร่างกาย หรือแม้แต่อาการแพ้อาจทำให้เกิดโรคระบบทางเดินหายใจ ซึ่งอาจมีอันตรายถึงชีวิต (ศูนย์สารสนเทศวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2553) จึงควรมีวิธีกำจัด หรือลดปริมาณโปรตีนก่อภูมิแพ้ในน้ำยางธรรมชาติให้น้อยลง

กระบวนการกำจัดหรือลดโปรตีนในน้ำยางธรรมชาติเพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ยางที่มีโปรตีนต่ำนั้นสามารถทำได้หลายวิธี เช่น การใช้เครื่อง Centrifuge, การแยกด้วยเมมเบรน (Membrane Process) และการย่อยโปรตีนด้วยเอนไซม์ โดยการใช้เอนไซม์ในการช่วยย่อยโปรตีนในน้ำยางธรรมชาติ เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมาก เนื่องจากช่วยรักษาคุณสมบัติเดิมทางกายภาพ และสมรรถภาพของน้ำยางธรรมชาติ โดยเอนไซม์ที่ใช้ได้แก่ โบรมิเลน(ศูนย์สารสนเทศวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2553) ซึ่งเอนไซม์ชนิดนี้จะทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาการไฮโดรไลซ์โปรตีน ที่เป็นพอลิเมอร์ของกรดอะมิโนได้เป็นเพปไทด์สายสั้นลง สามารถพบส่วนต่างๆของสับปะรด เช่น ลำต้น ใบ เหง้า เนื้อสับปะรด

สับปะรด (ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Ananas comosus) เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่งที่มีต้นกำเนิดมาจากบริเวณทวีปอเมริกาใต้ ลำต้นมีขนาดสูงประมาณ 80-100 เซนติเมตร การปลูกสามารถปลูกได้ง่ายโดยการฝังกลบหน่อหรือส่วนยอดของผลที่เรียกว่า จุก เปลือกของผลสับปะรดภายนอกมีลักษณะคล้ายตาล้อมรอบผลจึงได้รับความนิยมในการนำมาบริโภค (พรทิพย์ ภูดวงเดือน, 2560) และส่งผลให้มีส่วนต่างๆเหลือทิ้งเป็นจำนวนมาก

ด้วยเหตุผลข้างต้น ทางคณะผู้จัดทำจึงมีแนวคิดที่จะใช้เอนไซม์โบรมิเลน มาศึกษาปริมาณเอนไซม์ และผลในการลดโปรตีนก่อภูมิแพ้ในน้ำยางธรรมชาติ เพื่อเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของผู้ประกอบการในการใช้เอนไซม์จากธรรมชาติมาช่วยในการลดปริมาณโปรตีนก่อภูมิแพ้ในน้ำยางพารา