เครื่องส่งสัญญาณไล่นกพิราบอัตโนมัติ ด้วยคลื่นวิทยุ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

อนัญญา แก้วบำรุง, ฤทธ์วัชร เคแสง, ภัทรพล รัตนกาย

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

วีรภัทร์ โปณะทอง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

จากการสารวจพบว่าภายในบริเวณโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัยได้มีนกพิราบเข้ามาอยู่อาศัยเป็นจานวนมาก ซึ่งนกพิราบได้สร้างปัญหารบกวนอย่างต่อเนื่องเสมอมา อาทิเช่น เสียงรบกวนจากนกพิราบ กลิ่นและเชื่อโรค จากมูลของนกพิราบ รวมถึงโรคระบาดต่างๆที่มีนกพิราบเป็นตัวพาหะ ทางผู้จัดทาโครงงาน จึงได้ริเริ่มประดิษฐ์เครื่องส่งสัญญาณไล่นกพิราบอัตโนมัติ ด้วยคลื่นวิทยุ โดยเมื่อมีนกพิราบบินผ่านเข้ามาภายในบริเวณที่ติดตั้งสิ่งประดิษฐ์ เซนเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหว จะส่งสัญญานให้วงจรส่งคลื่นวิทยุปล่อยคลื่นวิทยุที่ย่านความถี่ 27 MHz ออกไป จนกระทั่งนกพิราบบินออกจากพื้นที่ที่ติดตั้งสิ่งประดิษฐ์ แล้วเครื่องจึงจะหยุดการทางาน ซึ่งเมื่อทาการทดลองจะพบว่า จากการทดลองที่ 1 เมื่อปล่อยคลื่นวิทยุความถี่ 27 MHz แล้ว พบว่าคลื่นวิทยุที่ย่านความถี่ 27 MHz สามารถไล่นกพิราบได้จริง และจากการทดลองที่ 2 เมื่อยืนห่างจากตัวเซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหวเป็นระยะทาง 1,2,3,4,5,6,7 และ8 เมตร พบว่า วงจรส่งคลื่นวิทยุ สามารถส่งคลื่นได้เป็นระยะทาง 5 เมตร จากการทดลองที่ 3 เมื่อติดตั้งตัวรับคลื่นห่างจากตัวส่งคลื่นเป็นระยะทาง 1,2,3,4,5,6,7 และ8 เมตร พบว่า

เซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหว สามารถตรวจจับการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตได้เป็นระยะทาง 5 เมตร และจากการทดลองที่ 4 เมื่อเปิดเครื่องส่งสัญญาณไล่นกพิราบอัตโนมัติด้วยคลื่นวิทยุ แล้ว พบว่าเครื่องไล่นกพิราบอัตโนมัติ ด้วยคลื่นวิทยุ สามารถไล่นกพิราบได้ โดย เมื่อเครื่องทางาน จานวนนกพิราบที่อาศัยอยู่ในพื้นที่มีจานวนลดลงเฉลี่ยจาก 85 ตัวเหลือ 5 ตัว