การศึกษาประสิทธิภาพการดูดซับไนตรัสออกไซด์ด้วยโซเดียมไทโอซัลเฟตบนตัวรองรับซิลิกาซีโรเจลจากเถ้าลอยชีวมวล

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ภาวิณี ข้างแก้ว, สิริยากร ชาลี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

กนกรัตน์ สิงห์นุ้ย

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย นครศรีธรรมราช

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

จากการเพิ่มขึ้นของแก๊สไนตรัสออกไซด์ที่ถือเป็นกิจกรรมมนุษย์มากถึงร้อยละ 65 การใช้ปุ๋ยไนโตรเจนในปัจจุบันอย่างแพร่หลายทั่วโลก โดยปุ๋ยไนโตรเจนที่ใส่ลงไปในดินจะเกิดการเปลี่ยนรูปและเคลื่อนที่ไปในดินได้แตกต่างกัน บางส่วนเปลี่ยนไปในรูปไนเตรท (NO-3 ) ซึ่งสูญเสียไปจากดินได้ง่ายและรวดเร็วโดยพืชนําไปใช้ ได้ไม่ถึงร้อยละ 50 ของปุ๋ยที่ใส่ลงไป นอกจากนี้การเปลี่ยนแปลง จาก NH4+ ไปเป็น NO3- ในปริมาณมากเกินไปนําไปสู่การชะของ NO3- ลงไปยังน้ำใต้ดินและเกิดเป็น NO2- ที่เป็นตัวกลางในการเกิด กระบวนการไนตริฟิเคชันและดีไนตริฟิเคชันส่งผลให้เกิด N2O ซึ่ง เป็นก๊าซเรือนกระจกในบรรยากาศ และรวมถึงการผลิตไนลอนและกรดไนตริก แต่ที่มีเพิ่มสูงขึ้นในปัจจุบัน เนื่องมาจากอุตสาหกรรมที่ใช้กรดไนตริกในกระบวนการผลิตเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเป็นต้นเหตุที่ทําให้เกิดภาวะโลกร้อน จึงพัฒนาเทคโนโลยีการดูดซับประสิทธิภาพสำหรับการดูดซับไนตรัสออกไซด์อย่างมีประสิทธิภาพ โดยซิลิกาที่มีรูพรุนและพื้นที่ผิวสูงอีกทั้งมีประสิทธิภาพที่สูงขึ้น สามารถทำได้โดยการ 1. เตรียมตัวดูดซับปริมาณรูพรุนสูงคือซิลิกาเซโรเจลดัดแปรโดยการเติมโซเดียมไทโอซัลเฟต 2. วิเคราะห์ลักษณะเฉพาะของตัวดูดซับด้วยเทคนิคการวิเคราะห์สมบัติทางความร้อน (TGA) โครงสร้างโมเลกุล (FTIR) พื้นที่ผิวและขนาดรูพรุน (BET) เอกซ์เรย์ดิฟแฟรกโทมิเตอร์ (XRD) และ ลักษณะทางสัณฐานวิทยา (SEM) ซึ่งตัวดูดซับมีแนวโน้มในการกำจัดไนตรัสออกไซด์ อีกทั้งสามารถฟื้นฟูสภาพตัวดูดซับและนำกลับมาใช้ใหม่ได้ที่ภาวะไม่รุนแรงโดยที่ประสิทธิภาพการดูดซับไม่เปลี่ยนแปลง