การศึกษาประสิทธิภาพของสาหร่ายข้าวเหนียวในการกำจัดลูกน้ำยุง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ธิติพงศ์ ศรีปัญญา, เจษฎาภรณ์ รัตนะ, สรวิชญ์ สกุลปีบ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

กิริยา ทิพมาตย์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ภาพรวมโครงงานเรื่องการศึกษาประสิทธิภาพของสาหร่ายข้าวเหนียวในการกำจัดลูกน้ำยุง มีวัตถุประสงค์ดังนี้1. เพื่อสำรวจชนิดของลูกน้ำยุงในบริเวณโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และบริเวณใกล้เคียง

  1. เพื่อศึกษาสภาพน้ำที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของลูกน้ำยุง และสาหร่ายข้าวเหนียว

  2. เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของการใช้สาหร่ายข้าวเหนียวในการลดปริมาณของประชาการลูกน้ำยุง

โดยมีขั้นตอนการทำงาน 4 ขั้นตอนดังนี้

ขั้นตอนที่ 1 ขั้นตอนการสำรวจชนิดของลูกน้ำยุง

1.1 ออกสำรวจแหล่งน้ำตามหอพัก ทั้งหมด 4 แห่ง และบริเวณโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

1.2 นำลูกน้ำยุงที่สำรวจได้มาวิเคราะห์ว่าเป็นลูกน้ำยุงชนิดไหนโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ และคีย์

การจำแนกชนิดลูกน้ำยุง พร้อมบันทึกผลลงตาราง

ขั้นตอนที่ 2 ขั้นตอนตรวจสอบสภาพน้ำที่มีผลต่อลูกน้ำยุง และสาหร่ายข้าวเหนียว

2.1 การศึกษาสภาพน้ำที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของลูกน้ำยุง

2.1.1 นำลูกน้ำยุงมาทดลองกับน้ำทั้งหมด 4 แหล่ง ในห้องทดลอง คือ

  1. น้ำประปา

  2. น้ำฝน

    1. น้ำจากคลองหลังโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

    1. น้ำที่ได้จากการเลี้ยงลูกน้ำยุง

2.1.2 โดยนำน้ำแต่ละแหล่งมาทำการทดลองด้วยกัน 3 ชุดการทดลอง คือ

  1. นำน้ำแต่ละแหล่งลงในบีกเกอร์ 1 แหล่ง ต่อ 3 บีกเกอร์

  2. นำลูกน้ำยุงที่ได้การการเพาะเลี้ยง วันเดียวกัน ที่เดียวกัน อายุเท่ากัน

    ลงในบีกเกอร์ แต่ละบีกเกอร์ใส่ลูกน้ำยุงจำนวน 10 ตัว ในทุกๆบีกเกอร์

  3. สังเกตการเปลี่ยนแปลงของลูกน้ำยุงโดยสังเกตการเจริญเติบ และการตาย

    ของลูกน้ำยุงในทุกๆ วันอังคาร และวันศุกร์ ของแต่ละสัปดาห์เป็นระยะเวลา 3 สัปดาห์ พร้อมบันทึกผลลงตาราง

2.2 การศึกษาสภาพน้ำที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของสาหร่ายข้าวเหนียว

2.2.1 นำสาหร่ายข้าวเหนียวมาทดลองกับน้ำทั้งหมด 4 แหล่งในห้องทดลอง คือ

  1. น้ำประปา

  2. น้ำฝน

  3. น้ำจากคลองหลังโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

  4. น้ำจากแหล่งที่เก็บสาหร่ายข้าวเหนียว

2.2.2 นำน้ำแต่ละแหล่งมาทำการทดลองด้วยกัน 3 ชุดการทดลอง คือ

  1. นำน้ำแต่ละแหล่งลงในบีกเกอร์ 1 แหล่ง ต่อ 3 บีกเกอร์ ปริมาณ 250 มิลลิลิตร

  2. นำสาหร่ายข้าวเหนียวที่ใช้ในการทดลองนำมาจากแหล่งเดียวกัน อายุเท่ากัน แตกแขนงมาจากลำต้นเดียวกัน และมีขนาด 5 เซนติเมตร ลงในบีกเกอร์ทั้งหมด

  3. สังเกตการเปลี่ยนแปลงของสาหร่ายข้าวเหนียว โดยสังเกต

    1. ความยาว 2) สีของสาหร่ายข้าวเหนียว 3) จำนวนกระเปาะ สังเกต

    ทุกๆวันอังคาร และวันศุกร์ ของแต่ละสัปดาห์ เป็นระยะเวลา 3 สัปดาห์

    พร้อมบันทึกผลลงตาราง

2.3 การศึกษาประสิทธิภาพน้ำที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของสาหร่ายข้าวเหนียว และ ลูกน้ำยุง

2.3.1 นำน้ำทั้ง 4 แหล่ง มาวัดค่า ความเป็นกรด-เบส (pH) , ค่าปริมาณออกซิเจน

ที่ละลายในน้ำ (DO) ก่อน และหลังนำไปทดลองกับลูกน้ำยุง และสาหร่ายข้าวเหนียว แล้วบันทึกผลลงตาราง

ขั้นตอนที่ 3 ขั้นตอนการวัดประสิทธิภาพของสาหร่ายข้าวเหนียวในการลดปริมาณของประชาการลูกน้ำยุง

3.1 นำน้ำฝน ปริมาณ 250 มิลลิลิตรลงในบีกเกอร์ขนาด 500 มิลลิลิตร

3.2 นำลูกน้ำยุงจำนวน 10 ตัวใส่ลงในบีกเกอร์ 4 บีกเกอร์ และนำสาหร่ายข้าวเหนียวจากแหล่ง เดียวกัน อายุเท่ากัน จากกิ่งของลำต้นเดียวกันและ ขนาด 5 เซนติเมตร ลงไป 3 บีกเกอร์

3.3 จับเวลาในการนับจำนวนลูกน้ำยุง ดังนี้

15 , 30 , 50 นาที แล้วบันทึกผลการทดลองลงตาราง

ขั้นตอนที่ 4 ทดลองกับแหล่งน้ำในธรรมชาติ ในบริเวณโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพื่อหาประสิทธิภาพของสาหร่ายข้าวเหนียวในการกำจัดลูกน้ำยุง

4.1 สำรวจพื้นที่ที่พบลูกน้ำยุง ภายในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

4.2 นำสาหร่ายข้าวเหนียวขนาด 10 เซนติเมตร จำนวน 5 ต้น ต่อ บ่อขนาด 1 ตารางฟุต

4.3 สังเกตการเปลี่ยนแปลง จำนวนลูกน้ำยุง และจำนวนยุงที่พบ ด้วยสายตาเปล่า