ควอดเพลนระบบควบคุมอัตโนมัติด้วย GPS เพื่อการขนส่งเวชภัณฑ์ทางการแพทย์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ปีเทอร์ โรรอฟ, พิมณภัทร คูวุฒยากร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

วารุณี ณ ลำปาง, ฐิติกานต์ อนุสุเรนทร์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย แผนกมัธยม

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

จากรายงานสถิติการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนพบว่าในปีพ.ศ. 2565 มีผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นจากปีพ.ศ. 2564 มากถึง 10% และอัตราการเสียชีวิตก่อนที่ชุดปฏิบัติการไปถึงที่เกิดเหตุ เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ.2560 ถึงปี พ.ศ.2564 มากเกือบ 50% ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการได้รับความช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีนั้นสามารถลดอัตราการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุได้ อากาศยานไร้คนขับชนิดต่างๆหรือโดรนถูกนำมาใช้ในทางการแพทย์ในการขนส่งยา วัคซีน เซรุ่มต้านพิษงู ชุดปฐมพยาบาล อุปกรณ์ทางการแพทย์หรือแม้กระทั่งอวัยวะที่ใช้ในการปลูกถ่าย เพื่อให้ขนส่งไปยังพื้นที่เป้าหมายที่ห่างไกล หรือในกรณีฉุกเฉิน ได้อย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม การขนส่งทางการแพทย์ยังมีข้อจำกัด ในเรื่องของระยะทางการขนส่ง ความเร็วในการเคลื่อนที่ น้ำหนักของสิ่งของที่สามารถบรรทุกได้ (payload) และสภาพอากาศ จากปัญหาที่กล่าวมาข้างต้น ทีมผู้พัฒนาจึงพัฒนาควอดเพลน (Quad plane) ซี่งเป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV: Unmanned Aerial Vehicle) แบบ VTOL (Vertical take-off and landing) ด้วยการผสานเครื่องบินปีก (Fixed-wing aircraft) และโดรน (Multi-Copter aircraft) เข้าด้วยกัน เพื่อการขนส่งทางการแพทย์ที่รวดเร็ว ประหยัดพื้นที่ในการขึ้นบินและลงจอด และระยะทางในการขนส่งที่ครอบคลุมพื้นที่มากขึ้น การพัฒนาควอดเพลนมีการออกแบบโครงสร้างตามหลักอากาศพลศาสตร์ (Aerodynamic) โดยใช้วัสดุหลักคือ ไม้บัลซ่า โฟม EPS (Expanded Polystyrene) และแท่งอลูมิเนียม พร้อมทั้งพัฒนาระบบควบคุมแบบอัตโนมัติ (Autonomous Control System) โดยใช้ระบบ GPS และทดสอบประสิทธิภาพการขนส่งเปรียบเทียบกับวิธีการในปัจจุบัน ควอดเพลนที่พัฒนาขึ้นนี้จะสามารถขนส่งเวชภัณฑ์ และอุปกรณ์ทางการแพทย์ได้อย่างรวดเร็วและครอบคลุมระยะทางที่มากขึ้น ซึ่งเป็นการยกระดับการขนส่งทางอากาศ คุณภาพชีวิต และยังสามารถพัฒนาไปประยุกต์ใช้ขนส่งอาหารหรือพัสดุ ใช้ค้นหาผู้พลัดหลงป่า หรือใช้ในการสำรวจพื้นผิวทางธรณีวิทยาต่อไป