การศึกษาประสิทธิภาพการดูดซับสีย้อมในน้ำเสียตัวอย่างของถ่านกัมมันต์จากเปลือกสับปะรด

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

วิภานี วิบุละเคาว์พันธ์, ธีรกานต์ พหนการ, กัลยรัตน์ แสนอุบล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เพ็ญนภา ศรีโฉม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการดูดซับสีย้อมในน้ำเสียตัวอย่างในสภาวะที่เป็นกรด กลาง และเบสของถ่านกัมมันต์ซึ่งเตรียมขึ้นจากเปลือกสับปะรดที่เหลือทิ้งจากการบริโภค

โดยผ่านกระบวนการคาร์บอไนเซชั่น ที่อุณหภูมิ 400 องศาเซลเซียส เป็นระยะเวลา 2 ชั่วโมง จากนั้นนำถ่านกัมมันต์ที่ได้จากกระบวนการดังกล่าว มาทดสอบประสิทธิภาพการดูดซับสีย้อมในน้ำเสียตัวอย่าง

ซึ่งสีย้อมที่ใช้ในการทดลอง คือ สีเมทิลีนบลูและสีเมทิลออเรนจ์ จากการทดสอบประสิทธิภาพการดูดซับสีเมทิลีนบลูในน้ำเสียตัวอย่าง พบว่า ในสภาวะที่เป็นกลางถ่านกัมมันต์จากเปลือกสับปะรดมีประสิทธิภาพในการดูดซับสีเมทิลีนบลูได้ดีที่สุด โดยสามารถดูดซับสีเมทิลีนบลูได้ร้อยละ 66.65±0.45 ซึ่งมีความจุของการดูดซับอยู่ที่ 0.267 มิลลิกรัมต่อกรัม และในสภาวะที่เป็นเบสถ่านกัมมันต์จากเปลือกสับปะรดมีประสิทธิภาพการดูดซับน้อยที่สุด

โดยสามารถดูดซับเมทิลีนบลูได้ร้อยละ 51.55±1.58 ซึ่งมีความจุของการดูดซับอยู่ที่ 0.194 มิลลิกรัมต่อกรัม ส่วนการทดสอบประสิทธิภาพการดูดซับสีเมทิลออเรนจ์ในน้ำเสียตัวอย่าง พบว่า ในสภาวะที่เป็นกรดถ่านกัมมันต์จากเปลือกสับปะรดมีประสิทธิภาพในการดูดซับสีเมทิลออเรนจ์ได้ดีที่สุด โดยสามารถดูดซับสีเมทิลออเรนจ์ได้ร้อยละ 38.15±2.45 ซึ่งมีความจุของการดูดซับอยู่ที่ 0.153 มิลลิกรัมต่อกรัม และในสภาวะที่เป็นเบส

มีประสิทธิภาพการดูดซับได้น้อยที่สุด โดยสามารถดูดซับเมทิลออเรนจ์ได้เพียงร้อยละ 1.75±0.73 ซึ่งมีความจุของการดูดซับอยู่ที่ 0.007 มิลลิกรัมต่อกรัม และสภาวะกรด – เบสของสารละลายน้ำเสียตัวอย่างเป็นปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการดูดซับสีย้อมของถ่านกัมมันต์จากเปลือกสับปะรดด้วย