การเปรียบเทียบปริมาณการดูดซับโลหะหนัก และศึกษาผลของโลหะหนักต่อการเจริญเติบโตของสาหร่ายหางกระรอก (Hydrilla verticillata (L.f.) Royle.)

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

นภสร จิ้วบุญสร้าง, กัณฑพงษ์ พวงสุวรรณ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ภาณุพงศ์ คำพานิชย์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันนี้มีโรงงานอุตสาหกรรมจำนวนมาก และโรงงานอุตสาหกรรมนั้นมักปลดปล่อยมลพิษสู่สิ่งแวดล้อมทั้งทางน้ำ ทางอากาศ และทางพื้นดิน อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตและวิวัฒนาการของมนุษย์ โดยสิ่งแวดล้อมเหล่านี้มีความจำเป็นอย่างยิ่งในการดำรงชีวิตของมนุษย์ และทำให้พื้นที่บริเวณใกล้เคียงเกิดปัญหามลภาวะด้านต่างๆ จึงจะต้องมีการจัดการพื้นที่ในการก่อสร้างโรงงานอุตสาหกรรมให้อยู่ห่างจากแหล่งชุมชน หรือกระทบกับชุมชนน้อยที่สุด แต่บางโรงงานอุตสาหกรรมยังปลดปล่อยมลพิษเกินปริมาณมาตรฐาน มลพิษเหล่านั้นมีสารจำพวกโลหะหนักเช่น แคดเมียม ปรอท ทองแดง ตะกั่ว ซึ่งเป็นอันตรายอย่างมากต่อร่างกายหากได้รับในปริมาณที่มากเกิน ทำให้สิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศถูกทำลาย ยากที่จะฟื้นฟูให้กลับมาคงเดิม หนึ่งในมลพิษที่เกิดขึ้นมากที่สุดคือ มลพิษทางน้ำ ส่วนใหญ่แล้วมักเกิดบริเวณในเมืองหลักหรือเมืองใหญ่เนื่องจากมีการจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมเป็นจำนนมาก หากแหล่งน้ำสำคัญหลักของประเทศถูกปนเปื้อนด้วยมลพิษทางน้ำ ทำให้แหล่งน้ำมีสิ่งปนเปื้อนและไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ ส่งผลต่อการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมภายในประเทศ สาเหตุของการเกิดมลพิษทางน้ำ ส่วนใหญ่เกิดจากน้ำทิ้งและ สิ่งปฏิกูลจากแหล่งชุมชน ซึ่งส่วนใหญ่มักมีสารอินทรีย์ปนเปื้อนมาด้วย เป็นสาเหตุของกลิ่นเน่าเหม็น อาจมีสารพิษตกค้างอยู่ น้ำจากการใช้อุปกรณ์ทางการเกษตร เช่น น้ำจากการใช้ยากำจัดศัตรูพืชหรือปุ๋ยเคมี น้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม เป็นต้น ซึ่งทำให้เกิดการสะสมของสารพิษเหล่านี้ผ่านวงจรชีวิต ห่วงโซ่อาหารของสัตว์น้ำ การอุปโภคน้ำ และส่งผลต่อมนุษย์ในภายหลัง ที่ผ่านมาได้มีการแก้ไขและจัดการปัญหาเหล่านี้ด้วยวิธีการต่างๆ เช่น การบำบัดน้ำเสียด้วยจุลินทรีย์ที่ใช้ออกซิเจน ควบคุมการปล่อยน้ำเสียในบริเวณโดยรอบ ควบคุมคุณภาพของโรงงาน แต่ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาโลหะหนักที่ปนเปื้อนในระยะยาวได้

จากปัญหาการปนเปื้อนของโละหะหนักในแหล่งน้ำ คณะผู้จัดทำจึงเลือกใช้สาหร่ายหางกระรอก(Hydrilla verticillata) เป็นพืชในการดูดซับโลหะหนัก สาหร่ายหางกระรอกจัดเป็นพืชรุกราน เจริญเติบโตและขยายพันธุ์ได้ดีในน้ำนิ่ง เช่น ห้วย หนอง บึง เจริญเติบโตได้ดีในน้ำที่มี pH 6.0-7.3 อุณหภูมิน้ำ 25-30 องศาเซลเซียส แสงสว่างปานกลางถึงมาก มีความสามารถในการบำบัดน้ำเสียได้ คณะผู้จัดทำจึงได้ศึกษาผลของโลหะหนักต่อการเจริญเติบโตและเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซับโลหะหนักของสาหร่ายหางกระรอก โดยมีการออกแบบการทดลอง ซึ่งใช้สาหร่ายหางกระรอกปลูกในสารละลายคอปเปอร์(II)ไอออนจากการใช้เคมีไฟฟ้าเพื่อสังเคราะห์สารละลายคอปเปอร์(II)ไอออน ณ ความเข้มข้นต่างๆ บันทึกการเปลี่ยนแปลงและวิเคราะห์ปริมาณโลหะหนักที่ถูกดูดซับด้วยสาหร่ายหางกระรอกและศึกษาผลของโลหะหนักต่อการเจริญเติบโตของสาหร่ายหางกระรอกจากการวัดน้ำหนักสด การวัดปริมาณคลอโรฟิลล์ A และคลอโรฟิลล์ B ทุก 0,1,4 ,7,10,13 และ 14 วัน