การพัฒนานาโนเซลลูโลสจากชานอ้อยที่เสริมแรงด้วยโปรตีนไฟโบรอินและเซอริซินด้วยเทคนิคอิเล็กโทรสปินนิง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐวรา คำสร้าง, สุพิชญา ฤทธิ์มนตรี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

พัชราภรณ์ วิชาสาร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เส้นใยนาโนเซลลูโลส (nano-cellulose fiber) หรือเส้นใยจากพืช มีขนาดระดับนาโนเมตรและมีความแข็งแรงมาก นักวิทยาศาสตร์ได้หาวิธีการใหม่ๆในการเตรียมนาโนเซลลูโลส เพื่อลดการใช้พลังงาน และลดการใช้สารเคมี นอกจากนั้นยังมีการทดลองสกัดนาโนเซลลูโลสจากวัตถุดิบธรรมชาติหลายชนิด เพื่อเพิ่มมูลค่าและลดการใช้สารสังเคราะห์ในผลิตภัณฑ์ ซึ่งมีการนำเส้นใยนาโนเซลลูโลสไปใช้งานในการเสริมแรงวัสดุให้มีความแข็งแรงและทนทานขึ้น และไหมเป็นเส้นใยธรรมชาติที่ได้จากหนอนไหมหรือแมลงอื่นๆที่สร้างเส้นใย ประกอบด้วยโปรตีนสำคัญ 2 ชนิด คือ ไฟโบรอิน (Fibroin) หรือส่วนเส้นใยไหม และเซอริซิน (Sericin) หรือโปรตีนกาวไหม เส้นไหมเป็นใยธรรมชาติที่มีความแข็งแรงสูง มีความยืดหยุ่นได้ดี ในปัจจุบันมีการนำโปรตีนกาวไหมนำไปใช้ทางด้านเวชสำอาง นอกจากนี้ ยังได้มีการนำโปรตีนไฟโบรอินจากไหมมาใช้เป็นวัสดุทางด้านการแพทย์และวิศวกรรมเนื้อเยื่อ เนื่องจากโปรตีนไฟโบรอินไหมเป็นพอลิเมอร์ชีวภาพที่มีความเข้ากันได้ทางชีวภาพ มีสมบัติเชิงกลที่ดีและสามารถย่อยสลายได้ตามธรรมชาติ