การพัฒนานาโนเซลลูโลสจากชานอ้อยที่เสริมแรงด้วยโปรตีนไฟโบรอินและเซอริซินด้วยเทคนิคอิเล็กโทรสปินนิง
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ณัฐวรา คำสร้าง, สุพิชญา ฤทธิ์มนตรี
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
พัชราภรณ์ วิชาสาร
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
เส้นใยนาโนเซลลูโลส (nano-cellulose fiber) หรือเส้นใยจากพืช มีขนาดระดับนาโนเมตรและมีความแข็งแรงมาก นักวิทยาศาสตร์ได้หาวิธีการใหม่ๆในการเตรียมนาโนเซลลูโลส เพื่อลดการใช้พลังงาน และลดการใช้สารเคมี นอกจากนั้นยังมีการทดลองสกัดนาโนเซลลูโลสจากวัตถุดิบธรรมชาติหลายชนิด เพื่อเพิ่มมูลค่าและลดการใช้สารสังเคราะห์ในผลิตภัณฑ์ ซึ่งมีการนำเส้นใยนาโนเซลลูโลสไปใช้งานในการเสริมแรงวัสดุให้มีความแข็งแรงและทนทานขึ้น และไหมเป็นเส้นใยธรรมชาติที่ได้จากหนอนไหมหรือแมลงอื่นๆที่สร้างเส้นใย ประกอบด้วยโปรตีนสำคัญ 2 ชนิด คือ ไฟโบรอิน (Fibroin) หรือส่วนเส้นใยไหม และเซอริซิน (Sericin) หรือโปรตีนกาวไหม เส้นไหมเป็นใยธรรมชาติที่มีความแข็งแรงสูง มีความยืดหยุ่นได้ดี ในปัจจุบันมีการนำโปรตีนกาวไหมนำไปใช้ทางด้านเวชสำอาง นอกจากนี้ ยังได้มีการนำโปรตีนไฟโบรอินจากไหมมาใช้เป็นวัสดุทางด้านการแพทย์และวิศวกรรมเนื้อเยื่อ เนื่องจากโปรตีนไฟโบรอินไหมเป็นพอลิเมอร์ชีวภาพที่มีความเข้ากันได้ทางชีวภาพ มีสมบัติเชิงกลที่ดีและสามารถย่อยสลายได้ตามธรรมชาติ