การเปรียบเทียบปริมาณการดูดซับสีและสารเคมีจากกระบวนการย้อมผ้าโดยใช้ถ่านจากทางมะพร้าว กะลามะพร้าว และเปลือกมังคุด

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สัณห์ฤทัย บุญช่วย, ฐิติชญา ตลึงจิตร, ปทิตตา เจริญรักษ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อรณุมา อินทฤทธิ์, กมลวรรณ ยังแก้ว

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมอ.วิทยานุสรณ์ สุราษฎร์ธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากปัจจุบันมีการก่อตั้งโรงงานอุตสาหกรรมขึ้นเป็นจำนวนมาก และมีการปล่อยน้ำเสียจากกระบวนการอุตสาหกรรมลงสู่แม่น้ำ ลำคลอง ได้แก่ โรงงานอุตสาหกรรมการย้อมสีผ้า ซึ่งในกระบวนการอุตสาหกรรมได้มีการปล่อยน้ำเสียที่มีสารเคมี และโลหะหนักปนเปื้อนจำนวนมาก ทำให้ส่งผลเสียต่อประชาชนที่จำเป็นต้องใช้น้ำบริเวณนั้นในการอุปโภค บริโภค รวมไปถึงส่งผลต่อสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำนั้น ๆ จึงต้องผ่านกระบวนการบำบัดเพื่อกำจัดปริมาณของโลหะหนักให้มีปริมาณไม่เกินเกณฑ์มาตรฐานที่กฎหมายกำหนด คณะผู้จัดทำได้เล็งเห็นถึงปัญหาเหล่านี้ จึงมีแนวคิดจัดทำโครงงานเกี่ยวกับวิธีบำบัดน้ำเสียโดยวิธีการนำทรัพยากรธรรมชาติที่สามารถหาได้ง่ายในท้องถิ่นมาพัฒนาในรูปแบบของถ่านที่มีคุณสมบัติในการดูดซับ สารเคมีตกค้างในแหล่งน้ำ ทั้งนี้บริเวณริมแม่น้ำ ลำคลอง มีต้นมะพร้าวเป็นส่วนใหญ่จึงมีการร่วงหล่นของทางมะพร้าว และลูกมะพร้าวลงในแม่น้ำ ลำคลองเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้น้ำมีการเน่าเสียจากการย่อยสลายของทางมะพร้าว และลูกมะพร้าวจึงเกิดเป็นมลพิษทางธรรมชาติ รวมถึงในท้องถิ่นเกษตรกรมีการปลูกมังคุดเป็นจำนวนมาก โดยส่วนเปลือกของมังคุดจะเป็นส่วนที่เหลือจากการบริโภค คณะผู้จัดทำจึงสนใจนำวัสดุเหลือใช้เหล่านี้มาศึกษาเพื่อเป็นการแปลงสินทรัพย์ที่ไร้ค่าให้กลับมาเป็นทุนทางธรรมชาติ ซึ่งจากการศึกษาค้นคว้ามีการนำทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่น คือ ทางมะพร้าว กะลามะพร้าวจากลูกมะพร้าว และเปลือกมังคุดนำมาทำเป็นถ่านเพื่อดูดซับสารเคมีโดยวิธีการนำวัสดุทั้ง 3 ชนิดมาเผาให้เป็นถ่านแล้วนำไปอัดแท่งเพื่อขึ้นรูปถ่าน จากนั้นนำไปทดสอบประสิทธิภาพการดูดซับสารเคมีจากสีย้อมผ้าของถ่านจากวัสดุทั้ง 3 ชนิด เพื่อให้เห็นความสามารถที่แตกต่างกันในแต่ละวัสดุ โดยนำถ่านแช่ลงไปในน้ำเพื่อศึกษาความสามารถของการดูดซับสารเคมีในสีย้อมผ้า จากนั้นนำไปตรวจสอบด้วยเครื่อง UV-visible spectrophotometer (UV-VIS) ทำให้ทราบค่าความเข้มของแสงเพื่อระบุชนิดของสารต่าง ๆ รวมถึงโลหะหนักที่ผสมอยู่ในน้ำ จากนั้นจึงนำไปต่อยอดในการดูดซับสารเคมีออกจากตัวอย่างน้ำโดยเก็บมาจากแหล่งน้ำที่ปล่อยมาจากโรงงานอุตสาหกรรม