การพัฒนาโครงเลี้ยงเซลล์ด้วยเซลลูโลสที่เกิดจากการหมักคอมบูชาสำหรับงานวิศวกรรมเนื้อเยื่อผิวหนัง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

จารุภา เอกอำนวย, รดาณัฐ สืบสิน, ธัญชนก ธานี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เทพปัญญา เจริญรัตน์, ธีรวัฒนา ภาระมาตย์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

แบคทีเรียเซลลูโลสจากการหมักคอมบูชา หรือ สโคบี เป็นผลพลอยได้จากการหมักคอมบูชา ลักษณะเป็น แผ่นเส้นใยนาโนเซลลูโลสเชื่อมต่อกันลอยอยู่เหนือน้ำหมักคอมบูชา ซึ่งมีความบริสุทธิ์สูงกว่าเซลลูโลสในพืช มีสภาพเป็นผลึก สามารถดูดซับน้ำได้ดี มีพื้นที่ผิวมาก และมีความแข็งแรงเชิงกลสูง คุณสมบัติเหล่านี้เหมาะสำหรับนำไปประยุกต์ใช้ในทางการแพทย์ เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุนาโนคอมโพสิด อย่างไรก็ตาม สโคบีที่เกิดขึ้นจากการหมักคอมบูชาไม่เป็นที่นิยมในการนำไปใช้ประโยชน์และมีปริมาณที่มากขึ้นตามแนวโน้มของผู้บริโภค ด้วยเหตุนี้การนำเซลลูโลสที่ได้จากการหมักคอมบูชามาประยุกต์ใช้จึงเป็นข้อได้เปรียบในการนำมาทดแทนวัสดุทางชีวภาพอื่น ๆ ที่มีต้นทุนสูงในการผลิต โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโครงเลี้ยงเซลล์สำหรับงานวิศวกรรมเนื้อเยื่อผิวหนัง ประกอบด้วยนาโนเซลลูโลสที่ผลิตจากเซลลูโลสของคอมบูชา สารสกัดจากใบบัวบก ไคโตซาน คอลลาเจน และไฟโบรอิน และเพื่อศึกษา คุณสมบัติทางกายภาพรวมถึงการเข้ากันได้ทางชีวภาพของโครงเลี้ยงเซลล์จากเซลลูโลสที่ได้จากการหมักคอมบูชา จากการศึกษาพบว่าสารสกัดใบบัวบกความเข้มข้นที่ 50 และ 100 µg/mL ไม่เป็นพิษต่อเซลล์ ความสามารถในการปิดรอยแผลไม่แตกต่างจากชุดควบคุม และไม่ขัดขวางการปิดรอยแผล อีกทั้งยังมีงานวิจัยรองรับว่าใบบัวบกมีสรรพคุณในการบรรเทาการอักเสบ และยับยั้งเชื้อก่อโรคทางผิวหนัง ดังนั้น เมื่อนำสารสกัดใบบัวบกมาผนวกกับสารธรรมชาติในอัตราส่วนที่เหมาะสม โครงเลี้ยงเซลล์ที่ได้จะมีประโยชน์และสร้างความก้าวหน้าให้กับงานวิศวกรรมเนื้อเยื่อผิวหนัง รวมถึงสามารถเพิ่มมูลค่าให้แก่สโคบีโดยนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด