การพัฒนาสารเคลือบผิวเส้นใยฝ้ายจากโปรตีนในถั่วเหลืองร่วมกับสารสกัดจากฝางป้องกันการเกิดกลิ่นตัว

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ชัญญาภัทร เสนีย์, สิริญาพร จิรนันทิพงศ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ทวีศักดิ์ เปี่ยมทัพ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ประเทศไทยอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรทำให้มีอากาศที่ร้อนชื้น อบอ้าวทำให้ร่างกายมีการคายพลังงานออกมาจากร่างกายในรูปแบบต่าง ๆ หนึ่งในรูปแบบของการคายพลังงาน คือ เหงื่อ ซึ่งเป็นสาเหตุการเกิดกลิ่นตัวที่เป็นกลิ่นไม่พึงประสงค์ กลิ่นตัวส่วนใหญ่เกิดมาจากต่อมเหงื่อซึ่งบริเวณใต้วงแขน ซึ่งเหงื่อจะทำให้เกิดแบคทีเรีย สกุล Corynebacterium spp. ที่สามารถทำให้เกิดกลิ่นตัว ส่งผลกระทบต่อตัวเราเองและคนรอบข้างเนื่องจากเป็นกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ อาจทำให้ขาดความมั่นใจในตัวเองหรือต้องคอยกังวลเรื่องกลิ่นตัวเสมอ จากปัญหาข้างต้นจึงมีผู้ผลิตโรออนหรือใช้สารในการระงับกลิ่นตัวที่ไม่พึงประสงค์ เช่น สารส้ม สามารถระงับกลิ่นได้ มีข้อเสียที่เกิดจากการเติมสารช่วยลดการเกิดเหงื่อ ทำให้ไปอุดที่รูขุมขน เหงื่อไม่สามารถออกมาได้ เกิดการอุดตันของผิวหนัง เกิดอาการอาการคันหรือสิว เมื่อใช้ในระยะเวลานานจะ มีการสะสมตัวของเหงื่อได้ (อุมาพร ทาไธสง, 2561)

จากการศึกษาวิธีการยับยั้งเชื้อทำให้ทราบว่าเชื้อสามารถถูกยับยั้งได้โดยสารแทนนิน โดยสารชนิดนี้พบในพืชหลายชนิด เช่น ฝาง ซึ่งเป็นพืชที่มีการนำประโยชน์อย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมย้อมสีสิ่งทอ เนื่องจากมีราคาไม่สูง สามารถหาได้ง่าย แต่การย้อมสีธรรมชาติมักเกิดปัญหาสีซีดจางเมื่อผ่านการซักล้าง ผู้จัดทำจึงได้นำปัญหาดังกล่าวมาพัฒนาเป็นสารเคลือบผิวเส้นใยฝ้าย โดยมีการใช้สารยึดติดกับเส้นใยฝ้าย ที่สกัดโปรตีนจากถั่วเหลือง เนื่องจากถั่วเป็นพืชที่หาได้ง่ายและโปรตีนที่สูงจะช่วยเสริมสร้างการยึดติดของสารเคลือบผิวเส้นใยฝ้าย