การศึกษาความหลากหลายของสัตว์ขาข้อขนาดเล็กหน้าดิน (Soil micro arthropods) ระหว่างสวนชมพู่ทับทิมจันทร์ ที่ได้รับ-ไม่ได้รับสารกำจัดศัตรูพืช

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

มาดาพร สุกุล, กิตติกวิน เณรบางแก้ว, พันธสรณ์ มีวาสนา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุขธนัท พรมจิต

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเบญจมเทพอุทิศจังหวัดเพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ผู้บริโภคขั้นแรกเป็นอาหารและต่อมาก็จะถูกสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่ากินเป็นอาหารอีกทอดหนึ่ง ซึ่งสัตว์ขาข้อขนาดเล็กหน้าดินยังมีประโยชน์ต่อการเกษตรด้วย คือสัตว์หน้าดินสามารถใช้เป็นตัวบ่งบอกความ

อุดมสมบูรณ์ในดิน สัตว์หน้าดินที่อาศัยอยู่ในตะกอนดินช่วยให้ออกซิเจนแพร่เข้าไปในดินได้และทำให้ดินบริเวณที่สัตว์หน้าดินอาศัยอยู่มีความหนาแน่นหรือจับตัวกันแน่นทำให้พืชเจริญเติบโตได้ดี ซึ่งในปัจจุบัน

การทำการเกษตรนั้นส่วนใหญ่มีการใช้สารเคมี ไม่ว่าจะเป็นยาฆ่าแมลง สารเคมีกำจัดวัชพืชหรือสารเคมีอย่างอื่น ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อสัตว์หน้าดินและยังส่งผลต่อค่า pH และแร่ธาตุในดินส่งผลทำให้ดินมีความเสื่อมโทรมและมีประสิทธิภาพในการปลูกพืชในการเกษตรได้น้อยลง

ผู้จัดทำโครงงานเห็นว่าสัตว์ขาข้อขนาดเล็กหน้าดินซึ่งมีคุณค่าทางระบบนิเวศอีกทั้งยังมีประโยชน์ในทางการเกษตรอีกด้วยผู้วิจัยจึงมีความสนใจทำการศึกษาว่าสารเคมีทางการเกษตรที่เกษตรกรใช้ฆ่าแมลงศัตรูพืชนั้นจะเป็นปัจจัยที่ทำให้ประชากรและความหลากหลายของชนิดพันธุ์ของสัตว์ขาข้อขนาดเล็กหน้าดินลดลงหรือเปลี่ยนแปลงหรือไม่อย่างไร โดยผู้วิจัยได้ลงไปสำรวจสวนชมพู่เพชรแห่งหนึ่งในตำบลนายาง อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี สอบถามปัญหาและวิธีการปลูกผลไม้ จนพบข้อสรุปได้ว่า ชาวสวนมีการใช้สารเคมีสลับกับการปลูกพืชหมุนเวียนกับสวนชมพู่ (แปลงที่มีการใช้สารเคมี) และมีบางพื้นที่ของสวนชมพู่ที่ปลูกพืชหมุนเวียนแทนและห่ายหายจากการใช้สารเคมี (แปลงที่มีการใช้สารเคมี) โดยพบว่าในช่วงแรกของการทำสวนในแต่ละรอบจะใช้สารเคมีในช่วงแรก ผู้วิจัยจึงมีความสนใจว่าสารเคมีดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อคุณภาพดินและสัตว์ขาข้อขนาดเล็กหน้าดินหรือไม่ ผู้วิจัยจะทำการศึกษาและเปรียบเทียบความแตกต่างของสัตว์หน้าดิน และแร่ธาตุที่พบในดินในแปลงสุ่มที่มีการใช้สารเคมี และแปลงสุ่มที่ไม่มีการใช้สารเคมี เพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นแสดงให้เห็นแนวโน้มของผลกระทบที่เกิดจากการใช้สารเคมีในสวน ซึ่งอาจเป็นแนวทางในการปรับใช้สารเคมีให้น้อยลงและเป็นข้อมูลพื้นฐานในการอนุรักษ์และรักษาความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตให้มีความสมดุลต่อระบบนิเวศหน้าดินเอาไว้ได้