คัดแยกและศึกษาประสิทธิภาพของราในการลดความเข้มสีย้อมรีแอคทีฟ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ชายชาญ พิทักษ์ชัยดำรงค์, ชุติผะดา นลวชัย, กรกนก สมสายผล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ภัทรญา กลิ่นทอง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันอุตสาหกรรมสิ่งทอมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทย แต่น้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมสิ่งทอนั้น มีความเข้มข้นของสีสูง ซึ่งสีที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมดังกล่าว คือ สีย้อมกลุ่มรีแอคทีฟ สีย้อมรีแอคทีฟเมื่อปนเปื้อนในแหล่งน้ำแล้วก็ยากต่อการย่อยสลายเนื่องจากสีมีโครงสร้างประกอบด้วยวงอะโรมาติกหลายวงและตกค้างได้นานในสิ่งแวดล้อม (Lade et al., 2012) และเป็นมลพิษต่อแหล่งน้ำผิวดินและแหล่งน้ำใต้ดิน สีย้อมที่ปนเปื้อนในแหล่งน้ำจะขัดขวางการผ่านของแสง และการแพร่ของออกซิเจนสู่แหล่งน้ำ ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อสัตว์น้ำ และสิ่งมีชีวิตในแหล่งน้ำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อีกทั้งยังส่งผลกระทบ ต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนและแหล่งน้ำตามธรรมชาติ ในบัจจุบันมีวิธีการบำบัดน้ำเสียอยู่ 5 วิธี วิธีที่ 1 Oxidation เป็นการสลายพันธะของโมเลกุลของสี แต่สารที่ได้จากการสลายอาจเป็นพิษได้ วิธีที่ 2 Absorption เป็นการใช้สารเคมีในการดูดซับ เช่น กัมมันต์ (Activated carbon) โดยวิธีนี้นิยมใช้ในโรงงานขนาดเล็กและช่วงเวลาสั้นๆ วิธีที่ 3 Membrane technology เป็นการกรองด้วยเยื่อแผ่น ซึ่งมีต้นทุนค่าอุปกรณ์ค่อนข้างสูง วิธีที่ 4 Coagulation คือการใช้สารเคมีจับกับสีให้ตกตะกอน แต่วิธีนี้จำเป็นต้องใช้สารเคมีจำนวนมาก และวิธีที่ 5 Biological Technology เป็นการกำจัดสีออกจากน้ำทิ้งโดยใช้จุลินทรีย์ ที่สามารถสร้างเอนไซม์ทำการย่อยสลายโมเลกุลของสีได้ ดังนั้นวิธีการบำบัดทางชีวภาพ จึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่มีประสิทธิภาพและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ดังนั้นโครงงานนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อคัดแยกเชื้อราในดินและน้ำทิ้ง จากบริเวณที่มีการปล่อยน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม และใช้เห็ดขอนแดงและเห็ดขอนขาว นำมาศึกษาประสิทธิภาพในการกำจัดสีย้อมรีแอคทีฟ และเปรียบเทียบประสิทธิภาพของราบนวัสดุตรึงในการลดความเข้มสีย้อมรีแอคทีฟ เพื่อเป็นแนวทางหนึ่งในการนำไปประยุกต์ใช้ในการบำบัดสีย้อมของน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมได้