สารเคลือบผิวจากว่านหางจระเข้ชะลอการเจริญเติบโตของเชื้อราไรโซปัสที่มีผลต่อการเน่าเสียของขนุน
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
พิมพ์วรีย์ ภาคีอิสระ, เสฏฐวุฒิ ถมปัทม์
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
มุกดา หอมมาลี, ศรีวิกาญจน์ กรุมรัมย์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ขนุนเป็นผลไม้ชนิดหนึ่งที่มีการส่งออกไปขายให้แก่ประเทศเพื่อนบ้านเป็นอันดับต้นๆของประเทศ จากการสังเกตพบว่าหลังจากเก็บเกี่ยวขนุนก่อนการส่งออก ขนุนมักจะเกิดเชื้อราขึ้น ส่งผลให้ผลผลิตมีความเสียหายสร้างความเดือดร้อนให้แก่เกษตรกรเป็นอย่างมาก
เชื้อราเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถเจริญเติบโตได้ในทุก ๆ ที่ ไม่ว่าจะมีแสงอาทิตย์หรือไม่มีแสงอาทิตย์เชื้อราก็สามารถเจริญเติบโตได้ เพราะว่าเชื้อราไม่มีคลอโรฟิลล์และจะเจริญเติบโตได้ดีในบริเวณที่มีความชื้นเราจึงศึกษาการแก้สาเหตุของการเกิดราต่าง ๆ คือ การใช้ความร้อน การใช้รังสียูวีและการใช้สารเคมีในการฆ่าเชื้อรา แต่มีอีกวิธีหนึ่งที่ใช้ต้นทุนต่ำและสะดวกคือ การใช้ว่านหางจระเข้ซึ่งว่านหางจระเข้มีสารหรือเอนไซม์ที่มีอยู่ในวุ้นว่านหางจระเข้ที่สามารถชะลอการเจริญเติบโตของเชื้อราได้ ดังนั้น คณะผู้จัดทำจึงต้องการทำผลิตภัณฑ์ที่ทำให้ขนุนมีอายุการเก็บรักษานานขึ้นและไม่เป็นพิษต่อสุขภาพ โดยการใช้ว่านหางจระเข้มาช่วยในการชะลอการเจริญเติบโตของเชื้อราเพื่อให้ขนุนมีอายุการเก็บรักษาที่มากขึ้น โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบความเข้มข้นของว่านหางจระเข้ที่ใช้ในการทำสารเคลือบผิวที่แตกต่างกันและเพื่อทดสอบประสิทธิภาพของสารเคลือบผิวจากว่านหางจระเข้ในการชะลอการเจริญเติบโตของเชื้อราไรโซปัสในขนุน โดยทำการศึกษาดังนี้ สกัดว่านหางจระเข้ปริมาณ 500 กรัมปั่นละเอียดรวมกับน้ำกลั่นปริมาตร 500 มิลลิลิตร หลังจากกรองแล้วเจือจางด้วยน้้ากลั่นให้ได้อัตราส่วน 1:1 , 1:50 , 1:100 , 1:150 เเละ 1:200 (w/v) สกัดและเตรียมสารละลายดังกล่าวใหม่ทุกครั้งที่ทำการทดลองนำสารละลายจากว่านหางจระเข้ที่ได้ไปเคลือบขนุนโดยขนุนเเต่ละผลมีขนาดใกล้เคียงกันและเป็นขนุนที่มีความบริบูรณ์ เป็นระยะที่เก็บเกี่ยวเพื่อการค้าเหมือนกัน โดยแต่ละความเข้มข้นทำซ้ำ 3 ครํ้ง โดยใช้น้้ากลั่นเป็นชุดควบคุม เก็บขนุนที่ผ่านการเคลือบผิวและผึ่งให้แห้งแล้วควบคุมอุณหภูมิเป็นเวลา 18 วัน เก็บผลการทดลองทุก ๆ 3 วัน โดยบันทึกผลการทดลอง