การศึกษาและเปรียบเทียบเอนไซม์โบรมีเลนที่สกัดจากเปลือกลำต้นและเหง้าของสับปะรดเพื่อยับยั้งเชื้อราcolletotrichum gloeosporioidesที่ก่อให้เกิดโรคแอนแทรกโนส
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
พรทิพย์ บูรรุ่งโรจน์, นันท์นลิน ลาผ่าน
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ประสิทธิ์ ภูหัวไร่, พัชราภรณ์ วิชาสาร
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปัจจุบันสับปะรดถือเป็นสินค้าหลักที่สำคัญของประเทศไทยและเป็นผู้ส่งออกสับปะรดอันดับ1ของโลก โดนผลผลิตสับปะรดภายในประเทศร้อยละ70-80 ส่งเข้าโรงงานแปรรูป ที่เหลือใช้บริโภคสดภายในประเทศร้อยละ20-30 และในขณะเดียวกันเมื่อผลผลิตของสับปะรดมากขึ้นส่งผลให้ปริมาณเปลือก แกน ใบ และลำต้นจะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน ซึ่งส่วนต่างๆเหล่านี้เป็นขยะทางชีวภาพ ซึ่งทางผู้ผลิตไม่สามารถใช้ประโยชน์จากส่วนนี้มักจะนำไปทิ้ง ทางผู้จัดทำจึงสืบค้นเกี่ยวกับเอนไซม์ที่อยู่ในสับปะรดคือเอนไซม์โบมีเลน(Bromelain) ที่มีอยู่ในทุกๆส่วนของสับปะรด มีประโยชน์นับไม่ถ้วน เช่น ใช้ในอุตสาหกรรมการผลิตเนื้อสัตว์ อุตสาหกรรมผลิตเบียร์ ไวน์และน้ำผลไม้ต่างๆ อุตสาหกรรมทำเนยแข็ง อีกทั้งเอนไซม์โบมีเลนยังมีประโยชน์ในด้านการแพทย์ เช่น ช่วยลดอาการอักเสบ ยาประเภทช่วยย่อยอาหารบางชนิด ป้องกันการแข็งตัวของเลือด และยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียและเชื้อราอีกด้วย