การศึกษาประสิทธิภาพของแผ่นฟิล์มจากวัสดุธรรมชาติ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

วิลาวัณย์ ศรีสุภา, พรกนก ไชยมงคล, จีรุณีย์ ขอดแก้ว

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

พัณณ์ชุดา พรวดีชัยเขตต์, วลัยพร ไชยพรม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนบางบ่อวิทยาคม

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันประเทศไทยมีปริมาณขยะประเภทพลาสติกและโฟมสูงกว่า ปีละ 2.3 ล้านตัน ซึ่งพลาสติกคลุมดินนิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในเกษตรกร และพลาสติกคลุมดินในปัจจุบันมีการย่อยสลายได้ยากพอๆกับพลาสติกทั่วไป และด้วยความมักง่ายของเกษตรกรบางราย อาจฝังกลบเพื่อให้ไม่เสียเวลา แต่ในขณะเดียวกันก็ก่อให้เกิดมลพิษหรือภาวะโลกร้อน หรือบางรายอาจรื้อแล้วนำไปทิ้ง ซึ่งไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้และเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากร ผู้ทดลองจึงมีความสนใจทดลองนำเซลลูโลสจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรมาขึ้นรูปเป็นแผ่นฟิล์ม เผื่อนำมาเป็นพลาสติกคลุมดินที่สามารถย่อยสลายได้ทันทีเมื่อใช้เสร็จ ซึ่งไม่ก่อให้เกิดภาวะโลกร้อน รวมทั้งมีการคิดการย่อยสลายของผลิตภัณฑ์ชีวภาพที่ผลิตขึ้น เพื่อเป็นการสร้างความเชื่อมั่นว่าผลิตภัณฑ์ที่ผู้ทดลองผลิตขึ้นนั้นมีประโยชน์ในการนำมาใช้ในการเกษตรและไม่เป็นมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม ทั้งเป็นการนำทรัพยากรธรรมชาติมาเพิ่มประสิทธิภาพให้ดียิ่งขึ้น การศึกษาจากภูมิปัญญาท้องถิ่นพบว่าเกษตรกรส่วนใหญ่มักใช้พลาสติกคลุมดิน สำหรับใช้คลุมหน้าดิน คลุมแปลงเกษตร และช่วยป้องกันวัชพืชได้ ซึ่งในปัจจุบันเกษตรกรใช้พลาสติกคลุมดินจนพืชผักเจริญเติบโตแล้วจะนำพลาสติกคลุมดินไปทิ้งหรือไถกลบ และพลาสติกในปัจจุบันย่อยสลายได้ยาก ซึ่งจากการศึกษาพบว่า การใช้ผลิตภัณฑ์ที่สามารถย่อยสลายได้ทางชีวภาพได้ เช่น ชานอ้อย เปลือกต้นโสน ใบเตย เปลือกทุเรียน เป็นต้น ซึ่งวัสดุเหล่านี้มีเซลลูโลสเป็นส่วนประกอบ ถ้านำมาขึ้นรูปเป็นฟิล์มอาจทำให้ย่อยสลายได้ง่ายกว่าพลาสติกทั่วไป ทั้งนี้วัสดุที่นำมาขึ้นรูปเป็นวัสดุที่หาได้จากธรรมชาติ ราคาประหยัด และยืดหยุ่นได้ดีที่สุด เพื่อนำมาขึ้นรูปเป็นฟิล์มและสามารถใช้ได้ในการเกษตร เพื่อหลีกเลี่ยงการเกิดปรากฏการณ์เรือนกระจกที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อม