การเปรียบเทียบวิธีการในการยับยั้งเชื้อ Albugo ipomoea-aquaticae sawada เพื่อต่อต้านและลดการแพร่ระบาดของโรคราสนิมขาวในผักบุ้งโดยการใช้กลไกในการยับยั้งจากภายใน สำหรับเป็นแนวทางให้เกษตรกรผู้ปลูกผักบุ้ง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ศุภกิตติ์ แย้มสอาด, เอกธนา นวสินธร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ขวัญพัฒน์ ขันบุญ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันมีความเสียหายที่เกิดขึ้นได้ในพืชพันธุ์ต่างๆ และหนึ่งในความเสียหายนั้นก็คือการเข้าทำลายของเชื้อราจากภายในของพืช เช่นการเข้าทำลายของเชื้อรา Albugo ipomoea-aquaticae Sawada ในผักบุ้งไทยซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดโรคราสนิมขาว ลักษณะอาการของโรค คือ จะทำให้บนใบมีจุดกลมสีเหลืองกระจายทั่วใบและขายไม่ได้ (สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปาง, 2555) ส่วนใต้ใบที่ตำแหน่งเดียวกันจะเห็นจุดสีขาวนวลและจะขยายใหญ่ขึ้นเป็นจุดนูนกลมออกสีชมพู และเปลี่ยนเป็นสีขาว ช่วงที่มีการระบาดมาก คือ ช่วงฤดูฝน หรือช่วงที่แปลงปลูกมีความชื้น ลักษณะอาการ จะเกิดเป็นจุดหรือตุ่มนูนๆ สีขาวอยู่ใต้ใบ ถ้าเป็นมากๆ จะพบตุ่มนูนขาวที่ใบเต็มไปหมด และหลังใบจะเป็นจุดสีเหลือง ทำให้ผักบุ้งไทยชะงักการเจริญเติบโตและไม่น่ารับประทาน

โดยวิธีการในการยับยั้งเชื้อก่อโรคก็มีมากมายในปัจจุบัน เช่น การใช้เชื้อจุลินทรีย์ปฎิปักษ์ การใช้สารเคมีทางการเกษตร หรือการใช้สารสกัดจากธรรมชาติที่มีฤทธิ์ในการต่อต้านเชื้อรา เป็นต้น ด้วยเหตุผลข้างต้นจึงทำให้ผู้วิจัยเกิดความสนใจที่จะเปรียบเทียบประสิทธิภาพของแต่ละวิธีการในการยับยั้งเชื้อรา Albugo ipomoea-aquaticae Sawada เพื่อต่อต้านโรคราสนิมขาวในผักบุ้ง และเป็นการทำให้ผลผลิตและการส่งออกของผักบุ้งเพิ่มมากขึ้นโดยไม่ใช้สารเคมีที่ทำให้เกิดอันตรายต่อพืช ผู้ใช้และผู้บริโภค