ศึกษาประสิทธิภาพในการจับไขมันของไคโตซานจากแกนหมึก

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ภาภัทธ เตียวไพสิฐพงษ์, นิชาภา เอี่ยมสุภา, ศรัณยู แก้วศรี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อาริษา ศรีดวงใจ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจาก ในปัจจุบันเราจะพบว่ามีผู้คนมากมายบริโภคอาหารทะเลแล้วเหลือเศษจำพวกก้างปลา เปลือกกุ้ง แกนหมึก ผู้จัดทำจึงมีความสนใจที่จะศึกษาประโยชน์ของแกนหมึกที่มีไคโตซานอยู่ โดยนำแกนหมึกมาสกัดเอาไคโตซานออกเพื่อนำไปดูดซับไขมันออกจากน้ำ โดยนำแกนหมึกไปตากแห้งแล้วไปเข้าสู่กระบวนการ Deproteination ด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์เสร็จแล้วไปกระบวนการDecalcificationด้วย HCI แล้วจะได้ไคตินแล้วนำไป กระบวนการ Deacetylation ด้วย NaOH เจือจางเสร็จแล้วล้างให้แห้งแล้วนำไปบดจะได้ไคโตซานแล้วนำมาเคลือบกระดาษและทดสอบด้วยน้ำผสมน้ำมันได้ผลว่าไคโตซานสามารถดูดไขมันจากแหล่งน้ำที่มีไขมันได้แต่จะดูดไม่ค่อยดูดมากเท่าไรและไคโตซานที่ได้จะน้อยควรทำไว้เยอะๆไคโตซานที่ได้จะเป็นแบบเบต้าโดยผลการทดลองการดูดซับไขมันโดยใช้ไคโตซานที่มีปริมาณที่เท่ากันแต่ปริมาณไขมันที่ใช้ทดลองต่างกันโดยเริ่มจากอัตราส่วนน้ำต่อน้ำมันคือ1:1 สามารถตรวจจับไขมันได้0.92กรัม อัตราส่วนน้ำต่อน้ำมัน1:2 ตรวจจับไขมันได้0.89กรัม และอัตราส่วนน้ำต่อน้ำมันคือ2:1 ตรวจจับไขมันได้0.98กรัม พบว่าการดูดซับไขมันจะดูดซับได้ดีที่สุดในอัตราส่วนน้ำต่อน้ำมัน2:1

คำสำคัญ : การแยกโปรตีน การแยกแร่ธาตุ การดึงหมู่อะซิทิล