การศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการผลิตไบโอเซลลูโลสโดยเชื้อ Acetobacter xylinum ในกล้วย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

คณิศร นวลศรี, สหรัฐ วิภูษณะ, พชร ลิ้มบรรเจิด

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อรพรรณ พยัฆกุล

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเซนต์นิโกลาส

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การศึกษาการพัฒนาแผ่นเจลจากเปลือกกล้วย ที่เป็นเศษเหลือทิ้งจากกระบวนการแปรรูปกล้วยของจังหวัดพิษณุโลก เช่น กล้วยอบ กล้วยกวน กล้วยตาก เป็นต้น ผู้วิจัยจึงมีแนวคิดที่จะใช้เศษกล้วยเหลือทิ้งมาเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์ไบโอเซลลูโลส (Biocellulose) ที่ผลิตึ้นจากแบคทีเรีย โดยประยุกต์ใช้โปรตีนเซอริซิน (Sericin) ที่สกัดจากรังไหมที่เสียแล้วเพื่อเพิ่มความแข็งแรงให้กับผลิตภัณฑ์ แบ่งวิธีดำเนินการทดลอง ออกเป็น การทดลองที่ 1 ทำการเตรียมกล้าเชื้อแบคทีเรีย Acetobacter xylinum สำหรับการศึกษาตลอดการทดลอง การทดลองที่ 2 ศึกษาการเจริญของเชื้อ Acetobacter xylinum เพื่อศึกษาปริมาณเชื้อตั้งต้น การทดลองที่ 3 ศึกษาอัตราส่วนของน้ำที่เหมาะสมต่อเศษกล้วยปั่น เพื่อสกัดโดยอัตราส่วนของเศษกล้วย : น้ำที่ใช้ในการสกัดคือ (1:1, 1:2, 1:4 ,3:4) การทดลองที่ 4 ศึกษาปริมาณและแหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสมต่อการผลิตแผ่นเซลลูโลสที่เปรียบเทียบโดยใช้น้ำมะพร้าวปั่น และบ่มที่อุณหภูมิห้องนาน 10 วันแล้วตรวจวิเคราะห์ทางกายภาพ การทดลองที่ 5 ศึกษาปริมาณสารอาหารที่เหมาะสมต่อการผลิตแผ่นวุ้นในน้ำสกัด โดยศึกษาการผลิตเซลลูโลสด้วย Acetobacter xylinum โดยเติมและไม่เติมแหล่งอาหารเสริม (MgSO4.7H20,(NH4)2SO4 95% Ethanol, Sucroe) การทดลองที่ 6 ศึกษาอัตราส่งของแผ่นเจลจาก Biocellulose ของเศษกล้วยเหลือทิ้งต่อสารสกัดจากรังไหมที่มีผลต่อคุณสมบัติต่างๆ ของแผ่นเจล โดยนำผลการทดลองทั้งหมดที่ได้จากการทดลอง นำมาเปรียบเทียบเพื่อนำผลการทดลองที่ดีที่สุดมาผลิตเป็นแผ่นเจลไบโอเซลลูโลสจากเศษกล้วยเหลือทิ้งจากกระบวนการแปรรูป