ไฟเบอร์ซีเมนต์บอร์ดจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สราวุธ ยีหล๊ะ, อัฟนันท์ สายสลำ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อุไรวรรณ ขุนจันทร์, ปรีชา กสิกรรมไพบูลย์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสาธิตวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติของเส้นใยเซลลูโลสจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรที่เหมาะสมในการนำมาขึ้นรูปเป็นไฟเบอร์ซีเมนต์บอร์ด และผลิตไฟเบอร์ซีเมนต์บอร์ดจากเส้นใยเซลลูโลสที่ได้จากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร คือ ฟางข้าวที่มีปริมาณเหลือทิ้งสูงสุด 25 ล้านตันต่อปี และชานอ้อยที่มีปริมาณเหลือทิ้ง 4 ล้านตันต่อปี โดยใช้วิธีการปรับสภาพเส้นใยธรรมชาติด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์เข้มข้น 5% (w/w) 2 ชั่วโมง และตามด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เข้มข้น 30 % (w/w) 1 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียส เพื่อให้ได้เส้นใยเซลลูโลสที่มีการกระจายตัวที่ดีและมีคุณสมบัติเหมาะสมในการนำมาขึ้นรูปเป็นไฟเบอร์ซีเมนต์บอร์ด จากนั้นนำเส้นใยที่ปรับสภาพมาขึ้นรูปเป็นไฟเบอร์ซีเมนต์บอร์ด โดยใช้อัตราส่วนของเส้นใยธรรมชาติ 5, 10, 15 และ 20 ต่อน้ำหนักวัสดุประสาน (ปูนซีเมนต์และผงหินปูน) และมีขั้นตอนการผสมตัวอย่างโดยเริ่มจากการเตรียมซีเมนต์เพสต์ด้วยการผสมน้ำ ปูนซีเมนต์ ผงหินปูน และสารลดน้ำในเครื่องผสม หลังจากนั้นเติมเส้นใยธรรมชาติตามสัดส่วนที่กําหนดผสมให้เข้ากันแล้วจึงเทส่วนผสมทั้งหมดลงในแบบหล่อ เมื่อครบ 24 ชั่วโมงนําตัวอย่างไปบ่มในสภาวะสมดุลที่อุณหภูมิ 23±2 °C และความชื้นสัมพันธ์ 50±5 % เป็นเวลา 28 วัน เพื่อนําไปศึกษาสมบัติทางกายภาพ ได้แก่ ความหนาแน่นของวัสดุ ปริมาณความชื้น ความสามารถในการดูดซึมน้ำ สมบัติเชิงกล ได้แก่ กําลังรับแรงอัด กําลังรับแรงดัด และสมบัติทางความร้อน ได้แก่ การนําความร้อน โดยอ้างอิงตามมาตรฐาน ASTM C20 มาตรฐาน ASTM C109 และ มาตรฐาน ASTM C1185 ซึ่งผลิตภัณฑ์ที่เตรียมได้เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่เหมาะสมในการเลือกใช้งานเพราะมีราคาที่ถูกกว่าไม้จริง สามารถช่วยลดปัญหาการตัดไม้ทำลายป่าจากการใช้เส้นใยจากกระดาษ และลดการเผาทำลายวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร อีกทั้งยังช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร