การพัฒนาบึงประดิษฐ์จากพืช เพื่อบำบัดน้ำเสียจากการล้างจาน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สิรภัทร นามแก้ว, ศุภณัฐ สีรัง, ธนภัทร ทองคำ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

พัสวีพิชญ์ รุ่งโรจน์ตระกูล

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

หนึ่งในปัญหาที่พบได้บ่อยคือมีน้ำปนเปื้อนสารเคมีถูกปล่อยลงไป ทำให้สัตว์น้ำหลายชนิดตายและส่งผลทำให้วัชพืชเติบโตได้ดีจนมาขวางเส้นทางการคมนาคม ทำลายทัศนียภาพที่สวยงาม วัชพืชพวกนี้ตายก็จะลอยขึ้นมาบดบังออกซิเจนทำให้น้ำไม่อุดมสมบูรณ์ท้ายที่สุดก็จะส่งกลิ่นเหม็นออกมา ทำให้อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพทั้งกายและจิตใจของผู้คนโดยหนึ่งในสาเหตุและที่มาของสารเคมีที่ถูกทิ้งลงไปในแหล่งน้ำเหล่านี้เกิดจากการใช้น้ำยาล้างจานในครัวเรือนรวมไปถึงตามร้านอาหารต่าง ๆ

ปัจจุบันวิธีการบำบัดน้ำที่เหมาะสำหรับการบำบัดในโรงบำบัดน้ำเสียตามสถานที่ต่าง ๆ ที่ภาครัฐและเอกชนจัดไว้ให้ในส่วนของครัวเรือนก็มีวิธีที่สามารถบำบัดน้ำด้วยตัวเองซึ่งวิธีเหล่านี้ก็ไม่สามารถที่จะลดการปนเปื้อนของฟอสเฟตและสารเคมีต่าง ๆ ลงได้มากเท่าที่ควรทีมผู้พัฒนาจึงได้เลือกพืชมาช่วยในการบำบัดเพราะพืชมีการดูดฟอสเฟตซึ่งเป็นอาหารของพืชได้จึงลดค่าฟอสเฟตในน้ำได้ซึ่งเลือกใช้ผักบุ้งและชะพลูในการบำบัดและทีมผู้พัฒนาได้เลือกใช้วิธีบึงประดิษฐ์แบบ Vegetated Submerged Bed System (VSB)ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้หินและพืชในการทำและประหยัดพื้นที่เพราะทีมผู้พัฒนาทำการทดลองในขวดน้ำจึงสามารถใช้ในครัวเรือนได้โดยจะมีการตรวจค่าน้ำก่อนการทดลองและหลังการทดลอง 7,14,21 วัน เพื่อตรวจสอบว่าสามารถลดค่าให้อยู่ในค่ามาตรฐานเพื่อให้ตามครัวเรือนต่างๆมีการบำบัดน้ำก่อนลงแหล่งธรรมชาติ ทำให้คุณภาพน้ำที่ดียิ่งขึ้นและทำให้คุณภาพชีวิตของทุกคนดีขึ้น