การพัฒนาแบบจำลองการนำส่งอินซูลินทางปาก

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สุพนิดา ไกรนรา, เพ็ญพิชชา บูรโชควิวัฒน์, อนันตญา ปรสันติสุข

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

จันทร์ทิพย์ จุลศักดิ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเบญจมราชูทิศ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันทั้งในประเทศไทยและทั่วโลกมีผู้ป่วยโรคเบาหวานจำนวนมาก ซึ่งจำเป็นที่จะต้องนำอินซูลินจากภายนอกเข้าสู่ร่างกายแทนการหลั่งจากตับอ่อนเนื่องจากร่างกายไม่สามารถผลิตอินซูลินได้เพียงพอ โดยวิธีการฉีดอินซูลินเข้าทางกล้ามเนื้อ แต่มักพบปัญหาคือการใช้หลอดฉีดยาเพื่อฉีดอินซูลินทำให้เกิดความเจ็บปวด และหากฉีดซ้ำในบริเวณเดิมบ่อยๆมีความเสี่ยงที่ทำให้เนื้อบริเวณนั้นเป็นก้อนแข็งใต้ผิวหนัง รวมถึงมีข้อจำกัดในเรื่องของบริเวณที่ฉีดและมีความยุ่งยากในการรักษาเข็มฉีดยาและการกำจัดทิ้งเมื่อใช้เสร็จ

การนำส่งอินซูลินทางปาก(Oral Insulin Delivery: OID) นับเป็นอีกตัวเลือกหนึ่งที่จะสามารถนำส่งอินซูลินจากภายนอกผ่านทางการรับประทาน แต่เมื่ออินซูลินเข้าสู่ร่างกายแล้ว อินซูลินบางส่วนจะถูกย่อยโดยน้ำย่อยที่กระเพาะอาหารซึ่งมีสภาวะเป็นกรด ก่อนที่จะดูดซึมที่ลำไส้เล็กซึ่งสภาวะเป็นเบสทางคณะผู้จัดทำจึงมีแนวคิดที่จะพัฒนาแบบจำลองการนำส่งอินซูลินทางปาก โดยใช้ zinc ทดลองแทนอินซูลิน เนื่องจาก zinc มีคุณสมบัติในการรักษาประสิทธิภาพของอินซูลิน และทำให้ zinc เกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับ cyclodextrin ด้วยวิธีการ complex coacervation ซึ่งเป็นการรวมสารที่มีประจุต่างกัน จากนั้นเพิ่มความคงตัวให้สารด้วย chitosan เพื่อช่วยป้องกัน zinc ไม่ให้สลายตัวในสภาวะที่เป็นกรดของกระเพาะอาหารและสามารถปลดปล่อยได้ในสภาวะที่เป็นเบสของลำไส้เล็ก หาก zinc สามารถถูกปลดปล่อยในสภาวะที่เป็นเบสของลำไส้เล็กได้ นั่นหมายความว่า อินซูลินก็สามารถปลดปล่อยและดูดซึมได้ที่ลำไส้เล็กเช่นกัน