ผลของสารเคลือบผิวจากว่านหางจระเข้ต่อการเก็บรักษาพริกขี้หนูขาวชัยบุรี

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์ชนก กาฬสมุทร์, พัชราพรรณ วิวัฒนานนท์, ธนพร ศรีอุทัย

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ปาณิสรา ไชยรักษ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

พริกขี้หนูขาวชัยบุรี หรือ พริกเดือยไก่ พริกบ้านเป็นพันธุ์พริกพันธุ์พื้นเมืองที่ปลูกเป็นจำนวนมากในจังหวัดพัทลุง เป็นพริกขี้หนูผลสดมีสีขาว ผลขนาดไม่ใหญ่มาก มีความเผ็ด กลิ่นหอม เมื่อผลแก่มีสีขาวสด ใช้รับประทานสด นำไปปรุงอาหาร และแปรรูปเป็นพริกแห้งหรือนำไปใช้ในโรงงานอุตสาหกรรมที่หลากหลาย อย่างไรก็ตาม ภายหลังการเก็บเกี่ยวผลพริกขี้หนูชัยบุรีพัทลุง ยังคงมีปัญหาที่สำคัญเกิดขึ้น คือ มีการสูญเสียน้ำหนัก (อาการเหี่ยว) ความแน่นเนื้อลดลง มีเปอร์เซ็นต์การเกิดโรคโดยเชื้อจุลินทรีย์ทำให้ผลพริกมีอายุการเก็บรักษาสั้นและคุณภาพของผลพริกลดต่ำลงทำให้ไม่เป็นที่ยอมรับของตลาดและผู้บริโภค ส่งผลต่อการส่งออกเพื่อจำหน่าย ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีการศึกษาเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยวที่เหมาะสมเพื่อนำไปใช้ในการยืดอายุการ เก็บรักษาให้ยาวนานขึ้น ซึ่งวิธีการเก็บรักษาหลังการเก็บเกี่ยวส่วนใหญ่มักจะใช้สารเคมี ทำให้มีการตกค้างของสารเคมีในผลผลิตและอาจทำให้เกิดอันตรายต่อผู้บริโภค

ปัจจุบันได้มีการศึกษาการเก็บรักษาผลผลิตทางการเกษตรโดยใช้สารสกัดจากธรรมชาติและสมุนไพรเป็นจำนวนมากเพื่อทดแทนสารเคมี ทางคณะผู้จัดทำได้สนใจที่จะศึกษาสารเคลือบผิวจากว่านหางจระเข้ เพื่อช่วยชะลอการเสื่อมสภาพ ชะลอการเกิดโรคหลังการเก็บเกี่ยวและยืดอายุการเก็บรักษาของพริกขี้หนูสด ซึ่งว่านหางจระเข้เป็นพืชที่มีอยู่ตามธรรมชาติและมีสรรพคุณที่ดีในด้านต่างๆ เช่น ออกฤทธิ์ต้านการอักเสบ สมานแผล รักษาแผลในกระเพาะอาหาร ลดอาการท้องผูก เป็นต้น