ศึกษาประสิทธิภาพของไบโอโฟมจากใบสับปะรด

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจรัตน์ ปุระตา, ชวัลลักษณ์ ลือชา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เอนก ไชยบุตร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2561

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

วัตถุประสงค์ในการศึกษาประสิทธิภาพของไบโอโฟมจากใบสับปะรดเพื่อให้ไบโอโฟมที่สามารถย่อยสลายเองตามธรรมชาติโดยไม่เป็นมลพิษและนำส่วนของพืชมาเพิ่มคุณค่าและประโยชน์ วัตถุประสงค์เหล่านี้เกิดจากการใช้บรรจุภัณฑ์โฟมเป็นวัสดุสิ้นเปลือง และการใช้โฟมสังเคราะห์มีปริมาณเพิ่มขึ้นไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ย่อยสลายเองได้ ทำให้ก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศ ดังนั้นมี 2 ขั้นตอนเพื่อแก้ไขปัญหา : ขั้นตอนแรกคือการทำไบโอโฟมจากใบสับปะรด และขั้นตอนที่สองเป็นการทดสอบความแข็งแรงและการทดสอบอุณหภูมิสูงที่สุดที่ทำให้ไบโอโฟมไหม้และเกิดการย่อยสลาย จากชิ้นส่วนของใบสับปะรด ผสมด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ มันเริ่มต้นด้วย ให้ความร้อน และต้มใบสับปะรด 2 ชั่วโมง แล้วเทลงในภาชนะและล้างมัน หลังจากนั้นเทใส่ลงในถุงตาข่าย และบีบให้รอจนกว่ามันจะกลายเป็นเส้นใยสับปะรด แล้วใส่ลงในเตาอบเพื่อทำเป็นเส้นใยสับปะรดอบแห้ง ในที่สุดก็ปั่นแยกเส้นใย และผง จากนั้นนำเส้นใยสับปะรดผสมแป้งมันสําปะหลัง , น้ำและยีสต์ ในอัตราส่วน 1:1 :1 , 3:6:1 , 3:5:2 แล้วขึ้นรูปและกรองด้วยกระดาษฟอยล์ และความร้อนอย่างต่อเนื่อง โดยอาศัยหลักการของแป้งสุกของแป้ง ตรวจสอบได้โดยแรงดึงทดสอบหาค่าความยืดหยุ่น และอุณหภูมิที่สูงที่สุดที่ทำให้ไบโอโฟมไหม้และย่อยสลาย พบว่าใบสับปะรด สามารถผลิตเป็นไบโอโฟมไบโอโฟมได้ จากผลการเปรียบเทียบระหว่างไบโอโฟมจากสับปะรด ทดสอบความแข็งแรงโดยการทดสอบแรงดึงของโมดูลัสของยังของไบโอโฟม อัตราส่วน 1 : 1 : 1 ที่มีความยืดหยุ่นมากที่สุด ค่ายังก์มอดูลัสเฉลี่ย 594.53 ปาสคาล และการทดสอบการทนต่ออุณหภูมิพบว่า ในอัตราส่วน 3 : 6 : 1 ทนอุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยคือ 215 °c ไบโอโฟมเป็นวัสดุที่มีประโยชน์และลดมลพิษจากการใช้โฟมสังเคราะห์ได้

คำสำคัญ : ไบโอโฟม,ใยสับปะรด , หลักการเจลลาติไนซ์ , โซเดียมไฮดรอกไซด์