การศึกษาการใช้ด้วงเต่าในการจำกัดจำนวนของเพลี้ยกระโดดและการศึกษาถึงอัตราการขยายพันธุ์สูงสุดของด้วงเต่าเพื่อประยุกต์ใช้แทนสารเคมีในการเกษตรของเกษตรกรนาข้าว

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

วีรภัทร วณิชสินวิโรจน์, บัณฑิตา สุริย์ศรี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ช่อรัก วงศ์สวรรค์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้เป็นการศึกษาการใช้ด้วงเต่าสายพันธุ์ที่แตกต่างกันในการจำกัดจำนวนของเพี้ยกระโดดสีน้ำตาลเพื่อนำไปประยุกต์ใช้แทนสารเคมีในการเกษตร โดยจะทดลองเกี่ยวกับการเปรียบเทียบความสามารถในการจำกัดจำนวนเพลี้ยกระโดดของด้วงเต่าสายพันธุ์ที่แตกต่างกันและศึกษาถึงอัตราการขยายพันธุ์สูงสุดของด้วงเต่าแต่ละสายพันธุ์เมื่อกินเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลเป็นอาหาร ในการศึกษาการเปรียบเทียบความสามารถในการจำกัดจำนวนเพลี้ยกระโดดของด้วงเต่าสายพันธุ์ที่แตกต่างกันจะทดลองโดยนำเมล็ดของข้าวพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 ไปเพาะในกระถางเพาะกล้า เมื่อต้นกล้าอายุได้ประมาณ 30 วัน จึงย้ายมาปลูกในกระถางเส้นผ่านศูนย์กลาง 12 นิ้ว กระถางละ 1 เมล็ด 13 กระถาง เมื่อปลูกต้นข้าวครบ 1 เดือนจึงนำเพลี้ยกระโดดและด้วงเต่าใส่ลงในกระถางที่วางในมุ้งเลี้ยงแมลงขนาด 45x45x150 เซนติเมตร นำด้วงเต่าแต่ละสายพันธุ์แยกใส่คนละกระถางโดยใส่สายพันธุ์ละ 3 กระถาง กระถางละ 2 ตัว เป็นเพศผู้ 1 ตัวและเพศเมีย 1 ตัว มี 1 กระถางที่ใส่เพียงเพลี้ยไม่ใส่ด้วงเป็นกระถางมาตรฐาน ใส่เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลลงในกระถางทุกวัน วันละ 50 ตัว บันทึกผลโดยการชั่งน้ำหนักกระถางทุกๆ 5 วัน จนด้วงเต่าวางไข่ครบ 3 รอบ นำน้ำหนักของกระถางที่บันทึกไว้มาหาค่าเฉลี่ยและนำมาเปรียบเทียบกัน ส่วนการศึกษาถึงอัตราการขยายพันธุ์สูงสุดของด้วงเต่าแต่ละสายพันธุ์เมื่อกินเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลเป็นอาหารจะทดลองโดยเมื่อด้วงเต่าแต่ละสายพันธุ์วางไข่ให้แยกไข่ส่วนนั้นออกมาจากนั้นนับไข่ทั้งหมดของด้วงเต่าแต่ละสายพันธุ์บันทึกผลไว้ รอด้วงเต่าวางไข่อีก 2 รอบ นำจำนวนไข่ทั้งหมดของด้วงเต่าที่บันทึกไว้มาหาค่าเฉลี่ยและนำมาเปรียบเทียบกัน