การพัฒนาสเปรย์ฟิล์มรักษาบาดแผลถลอกจากสารสกัดใบสาบเสือ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ฟาอิส เบ็ญอะห์มัด, นูรอีมาน แวฮามะ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สมรักษ์ พันธ์ผล, วีรยา ตรีวรรณจุฑา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสาธิตวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

สเปรย์ฟิล์ม คือ ผลิตภัณฑ์แปะแผลประเภทพอลิเมอร์ก่อฟิล์มรูปแบบใหม่ โดยมีพอลิเมอร์เป็นสารก่อฟิล์ม อยู่ในรูปของเหลว เมื่อฉีดพ่นลงบนผิวหนังแล้วจะเกิดการระเหยของสารละลาย ทำให้เกิดเป็นแผ่นฟิล์มขึ้น โดยแผ่นฟิล์มมีลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ เคลือบอยู่บนผิวหนังและตัวยาสำคัญที่คงอยู่มีความเข้มข้นเพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้มีการแพร่ผ่านของตัวยาสำคัญเข้าสู่ผิวหนังเพิ่มมากขึ้น และสามารถใช้บริเวณแผลขนาดเล็กที่เกิดขึ้น ตามซอกนิ้ว ซอกเล็บ หรือซอกต่าง ๆ ของร่างกาย ซึ่งเป็นรูปแบบผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมเพื่อลดข้อด้อยของผลิตภัณฑ์ปิดแผลรูปแบบทั่วไปที่ไม่สามารถปกปิดแผลและขนส่งยาได้อย่างทั่วถึง อีกทั้งยังก่อให้เกิดคราบกาวบริเวณผิวหนัง และอาจก่อให้เกิดกลิ่นไม่พึงประสงค์จากพลาสเตอร์ปิดแผล ไม่สามารถเข้าถึงบริเวณแผลขนาดเล็กที่เกิดขึ้น โครงงานนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการพัฒนาตำรับสเปรย์ฟิล์มที่มีสารสกัดจากใบสาบเสือสำหรับรักษาแผลถลอกโดยทำการทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และ ABTS และศึกษาปริมาณสารสำคัญในสารสกัดใบสาบเสือด้วยเทคนิค High-performance liquid chromatography รวมถึงศึกษาการต้านเชื้อแบคทีเรียด้วยวิธี Agar well diffusion และทดสอบการแข็งตัวของเลือดของสารสกัดใบสาบเสือเพื่อหาความเข้มข้นที่เหมาะสมในการรักษาบาดแผลถลอก เพื่อนำไปพัฒนาสูตรตำรับสเปรย์ฟิล์มที่ใช้ไฮดรอกซีโพรพิลเมทิลเซลลูโลส (HPMC E5) เป็นพอลิเมอร์ในความเข้มข้นต่าง ๆ ร่วมกับโพรพิลีนไกลคอล (PG) ปริมาตร 0.2 (%w/v) เป็นพลาสติกไซเซอร์ จากนั้นทำการทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพโดยการทดสอบระยะเวลาในการแห้ง ความหนา ความหนืด พื้นที่ครอบคลุม และมุมในการสเปรย์ของสเปรย์ฟิล์ม เพื่อให้ได้สเปรย์ฟิล์มที่มีสารสกัดจากใบสาบเสือที่มีคุณสมบัติเพื่อใช้ในการรักษาบาดแผลถลอก มีคุณสมบัติทางกายภาพและประสิทธิภาพที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มทางเลือกให้แก่ผู้บริโภคในการเลือกใช้วัชพืชที่มีสรรพคุณทางยาในการรักษาบาดแผลถลอก