การศึกษาปริมาณของสารกลูโคแมนแนนจากหัวบุกเพื่อใช้ในการเพิ่มความแข็งแรงของพลาสติกชีวภาพจากเกล็ดปลากะพง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

จินดารัตน์ ประทุมพงษ์, ภารดี เวทยานนท์, ณัฐษิญา ประมงค์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

มนัส สิทธิโชคธรรม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

หนึ่งในปัญหาปัจจุบันที่มีผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตและสภาพแวดล้อมโลก คือ พลาสติก เนื่องจากพลาสติกส่วนใหญ่ไม่สามารถย่อยสลายตามธรรมชาติได้ จึงมีการศึกษาเกี่ยวกับการผลิต พลาสติกชีวภาพจากวัสดุทางธรรมชาติมากมาย เช่น MarinaTex เป็นพลาสติกที่ทํามาจาก เกล็ดปลาและมีตัวเชื่อมประสานคือสาหร่ายทะเลสีแดง ซึ่งในสาหร่ายทะเลสีแดงมีสารคาร์รา จีแนนที่เป็นสารเพิ่มความเหนียวแต่เป็นพืชที่อาศัยในท้องทะเลลึก มีราคาที่แพงและหาได้ยากใน ประเทศไทย คณะผู้จัดทําจึงใช้สารกลูโคแมนแนนซึ่งมีคุณสมบัติเป็นสารเพิ่มความเหนียวและ สามารถพบได้มากในหัวบุก นํามาใช้ทดแทนสาหร่ายทะเลสีแดง เพื่อใช้ในการผลิตพลาสติก ชีวภาพจากเกล็ดปลากะพง โดยสกัดเจลาตินจากเกล็ดปลากะพงนำมาผสมกับสารกลูโคแมนแนนที่สกัดได้จากหัวบุกในอัตราส่วนต่างๆ จากนั้นขึ้นรูปเป็นแผ่นพลาสติกชีวภาพ และนําไปทดสอบคุณสมบัติต่างๆ ได้แก่ ความแข็งแรง การทนต่อแรงดึง ค่ายังมอดูลัส ความสามารถในการต้านทานต่อสารเคมี และระยะเวลาในการย่อยสลาย โดยนำผลที่ได้ เปรียบเทียบกับแผ่นพลาสติกทั่วไปเพื่อระบุอัตราส่วนการผสมของสารกลูโคแมนแนนที่ทำให้แผ่นพลาสติกชีวภาพมีประสิทธิภาพดีที่สุด