การเปรียบเทียบประสิทธิภาพสารสกัดหยาบจากใบกระเม็ง ใบสะเดา และใบฟ้าทะลายโจรกับสารกำจัดลูกน้ำเทมีฟอสต่อการยับยั้งการเจริญเติบโต ของลูกน้ำ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กษิดิศ สุทธิคีรี, กันต์ธิษณ์พิชชา ณะเสือ, นิรวิทย์ ภู่เนตร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ศักดา จันทร์กลั่น

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเบญจมเทพอุทิศจังหวัดเพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ยุงเป็นพาหาะของหลายๆโรคที่เป็นอันตรายต่อชีวิต เป็นโรคที่อันตรายต่อมนุษย์ทุกเพศทุกวัย ตั้งแต่เด็ก ถึงผู้สูงอายุ และยังเป็นโรคที่เป็นอันดับต้นๆของการเสียชีวิต ในปัจจุบันได้มีการใช่้เทมีฟอสที่มีความอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต แต่ได้เจือจางควรมเข้มข้นลงทำให้มีความอันตรายที่ลดลง แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังทีความอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต ทำให้พวกผมได้มีการหาวิธีการกำจัดลูกน้ำโดยไม่มีความอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตจึงหาพืชที่สารมารถกำจัดูกน้ำได้มา3ชนิด คือ ใบกระเม็ง ใบฟ้าทลายโจร ใบสะเดา โดยแต่ละชนิดเป็นพืชที่สามรถหาได้โดยทั่วไป เพื่อนำมาศึกษาและทดลองเพื่อทดสอบประสิทธิภาพในการกำจัดลูกน้ำ

ตอนที่ 1 การทำสารสกัด

1.นำพืขทั้ง3ไปล้างน้ำและรอพืชทั้ง3แห้งแล้วนำไปอบ

2.หลังจากนั้นนำมาปั้นละเอียด

3.นำผงของพืชมาแช่เอทานอล 1 วัน

4.นำพืชที่แช่มากรอกแนกน้ำกับกากออกมา แล้วนำไประเหยแห้ง

5.หลังจากระเหยแห้งจะได้สารที่หนืดแล้วนำไปเข้าสู่ขั้นตอนการทดลอง

ตอนที่ 2 การเตรียมสาร

  1. นำสารของพืชทั้ง3 ที่ได้แบ่งออกมา 1กรัมแล้วนำน้ำกลั่นมาละลาย ปริมาณ100มิลลิลิตร

2.แล้วแบ่งเทมีฟอสมา 1 กรัมเพื่อเตรียมการทดลอง

ตอนที่ 3 การทดลอง

  1. แบ่งลูกน้ำออกเป็นโหลละ 20 ตัว

2.ใส่น้ำมนแต่ละโหลปริมาณ 1.5 ลิตร

3.นำสารทั้ง4มาใส่ในแต่ละโหล

4.หลังจากนั้นหาค่าเฉลี่ยและสรุปผลการทดลอง