การศึกษาพัฒนาเส้นใยนาโนไคโตซานจากเปลือกกุ้งขาวเพื่อใช้ในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ปวันรัตน์ สิริรจน์, ณัฐนิชา ไชยสุวรรณ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
วัชราภรณ์ แสนนา, เกียรติศักดิ์ บุตรสุด
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อมีความสำคัญเป็นอย่างมากในอุตสาหกรรมการส่งออกกล้วยไม้ เนื่องจากสามารถผลิตได้จำนวนมาก ภายในเวลาอันสั้น ในอดีตกล้วยไม้ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการแยกกอหรือเพาะเมล็ดทำให้ได้ต้นพันธุ์จำนวนไม่เพียงพอต่อระบบธุรกิจการค้ากล้วยไม้ เนื่องจากเมล็ดกล้วยไม้ไม่มีอาหารสะสมภายในเมล็ด จึงไม่สามารถงอกได้เองในสภาพธรรมชาติหรืองอกได้แต่ก็จะมีปริมาณน้อยมาก จึงทำให้ปัจจุบันการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อได้มีการใช้เทคโนโลยีและองค์ความรู้ใหม่ๆ เข้ามาประยุกต์เพื่อการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากยิ่งขึ้น ปัจจุบันมีการใช้ไคโตซานในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อแต่ใช้ในรูปแบบไคโตซานผง ทำให้ประสิทธิภาพลดลงเนื่องจากไคโตซานทั้งหมดจะละลายในอาหารเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ แต่พืชจะดูดซึมได้เพียงบางส่วนและการนำชิ้นส่วนพืชมาเลี้ยงในอาหารเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อจะต้องเปลื่ยนอาหารใหม่ทุก 2-3 เดือน ทำให้พืชได้รับประโยชน์จากไคโตซานได้อย่างไม่เต็มประสิทธิภาพ
คณะผู้จัดทำจึงสนใจในการผลิตเส้นใยนาโนไคโตซานจากเปลือกกุ้งขาว ซึ่งเป็นเส้นใยที่มีขนาดเล็กระดับอนุภาคนาโน เมื่อสัมผัสกับอาหารเพาะเลี้ยงจะทำปฏิกิริยากับความชื้นและค่า pH ที่เป็นกรดอ่อน ( 4.5-5 ) เส้นใยจะดูดซึมธาตุอาหารและน้ำทำให้เกิดการปลดปล่อยไคโตซานออกมาเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ ช่วยยืดอายุและลดความถี่ในการเปลี่ยนอาหารเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ลดความเสี่ยงในการปนเปื้อน อีกทั้งไคโตซานยังช่วยกระตุ้นการเพิ่มจำนวนยอดและกระตุ้นการเจริญเติบโตของต้นอ่อนของพืช นับเป็นอีกหนึ่งนวัตกรรมทางเลือกเพื่อเพิ่มศักยภาพในการส่งออกกล้วยไม้ในประเทศไทย