การศึกษาผลของการใช้วัสดุปลูกไบโอชาร์จากเศษอาหารของโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์ ด้วยกระบวนการไพโรไลซิส ต่อการเจริญเติบโตของมันสำปะหลัง
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ศรุตา นาคยา, ปลายฟ้า บุตรตะ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
กัลยาณี วัฒนธีรางกูร
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ไบโอชาร์หรือถ่านชีวภาพ คือวัสดุที่อุดมด้วยคาร์บอน ผลิตจากชีวมวลหรือสารอินทรีย์ที่ย่อยสลายได้จากธรรมชาติหรือวัสดุเหลือใช้จากการเกษตรด้วยกระบวนการไพโรไลซิส ซึ่งเป็นกระบวนการย่อยสลายด้วยความร้อนในสภาวะไร้อากาศหรืออับอากาศในช่วงอุณหภูมิสูง ในปัจจุบันโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยบุรีรัมย์ พบปัญหาเศษอาหารเหลือทิ้งต่อวันเป็นจำนวนมาก มีการเน่าเสียและเกิดเป็นมลพิษทางอากาศ และยังไม่มีการจัดการเศษอาหารเหล่านี้อย่างมีประสิทธิภาพมากพอ การนำเศษอาหารเหลือทิ้งมาผลิตเป็นไบโอชาหรือถ่านชีวภาพจึงเป็นอีกแนวทางหนึ่งในการจัดการเศษเหลือทิ้งอย่างมีประสิทธิภาพและนอกจากนี้ไบโอชาร์ได้รับความสนใจในแง่ของการนำมาใช้ประโยชน์ในการปรับปรุงดินทางการเกษตรเป็นอย่างมาก เนื่องจากมีคุณสมบัติสำคัญคือมีรูพรุนสูงมากซึ่งทำให้สามารถกักเก็บน้ำและสารอาหารในดิน เป็นที่อยู่ของจุลินทรีย์เพื่อสร้างอาหารให้ดิน ดูดซับโลหะหนักและสารเคมี เพิ่มปริมาณและคุณภาพของผลผลิตทางการเกษตรได้ จากคุณสมบัติของไบโอชาร์ที่กล่าวมาข้างต้นคณะผู้จัดทำจึงมีความสนใจในการนำไบโอชาร์จากเศษอาหารมาเป็นวัสดุปลูกมันสำปะหลังเพื่อศึกษาผลของวัสดุปลูกไบโอชาร์ต่อการเจริญเติบโตของมันสำปะหลัง โดยในการศึกษาจะนำเศษอาหารไปผลิตเป็นถ่านไบโอชาร์ด้วยกระบวนการไพโรไลซิส และนำถ่านไบโอชาร์ที่ได้ไปเป็นวัสดุปลูกร่วมกับดินปลูกในอัตราส่วนที่แตกต่างกัน และเปรียบเทียบการเจริญเติบโตของต้นมันสำปะหลัง การศึกษาในครั้งนี้จะช่วยในการจัดการปัญหาเศษอาหารเหลือทิ้งมาเพิ่มมูลค่าและปรับปรุงดินเพื่อเพิ่มผลผลิตในการปลูกมันสำปะหลังภายในชุมชนอย่างมีประสิทธิภาพ โดยการนำมาใช้ประโยชน์ในการปลูกมันสำปะหลังให้มีการเจริญเติบโตดีมากยิ่งขึ้น