ศึกษาผลของการใช้สารสกัดแทนนินจากเปลือกกล้วยน้ำว้าดิบและสุกต่อการลดแอมโมเนียในบ่อเลี้ยงปลาหางนกยูง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กัญญณัช กิตติธรโภคิน, พิชญ์สินี ทองรักจันทร์, กัญญาวีร์ ใจตรง

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ปาณิสรา ไชยรักษ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันการเลี้ยงปลาสวยงามในประเทศไทยมีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็วและแพร่หลาย มีการขยายตลาดปลาสวยงามทั้งในประเทศและส่งออกต่างประเทศมากขึ้น การเลี้ยงปลาสวยงามดูเป็นเรื่องง่ายแต่ถ้าผู้เลี้ยงปล่อยปละละเลย ให้อาหารปลาแต่ไม่มีการถ่ายเทน้ำหรือเปลี่ยนน้ำก็จะทำให้เกิดปัญหาจากแอมโมเนียที่ปลาปล่อยออกมาทางเหงือกและของเสียซึ่งมีปริมาณมาก หากไม่ได้รับการถ่ายเทออกไปก็จะทำให้เกิดการสะสมของแอมโมเนียเป็นจำนวนมาก มีงานวิจัยค้นพบว่าเมื่อแอมโมเนียในน้ำสูงเกินไปจะทำให้สัตว์น้ำขับแอมโมเนียออกมาได้น้อย และทำให้ระดับแอมโมเนียในเลือดและเนื้อเยื่อเพิ่มขึ้น เป็นผลทำให้ pH ของเลือดสูงขึ้น ซึ่งก่อให้เกิดผลเสียต่อปฏิกิริยาต่างๆของเอนไซม์ ส่งผลให้เกิดปัญหาปลาเจริญเติบโตช้า ปลาติดโรคและตายในที่สุด (ริฎวาน ศอลิห์วงศ์สกุล, 2559)

จากการศึกษาค้นคว้าพบว่าสารแทนนินซึ่งเป็นสารให้ความฝาดในพืช พบได้ในพืชหลายชนิด เช่น ใบชา ใบฝรั่ง ใบพลู กล้วย และในเปลือกและเมล็ดของผลไม้ เช่น เปลือกกล้วย เปลือกมังคุด และเมล็ดมะขาม มีคุณสมบัติที่สามารถลดแอมโมเนียในน้ำได้ ดังนั้น คณะผู้จัดทำจึงสนใจที่จะศึกษาผลการใช้สารสกัดแทนนินจากเปลือกกล้วยน้ำว้าดิบและสุกต่อการลดแอมโมเนียในบ่อเลี้ยงปลาหางนกยูง เพื่อนำเปลือกกล้วยซึ่งเป็นวัสดุเหลือใช้ที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นมาใช้ประโยชน์ และเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่สนใจและต้องการลดปริมาณแอมโมเนียในน้ำเลี้ยงปลาสวยงามในอนาคต