การศึกษารูปแบบโครงสร้างของฟองน้ำทะเล เพื่อเป็นต้นแบบของวัสดุยางฟองน้ำที่เสริมประสิทธิภาพด้วยถ่านกัมมันต์ในการดูดซับสารเคมีจากการระเหยของฟอร์มาลดีไฮด์ภายในอาคาร

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สิรวิชญ์ บุญปริตร, รินรดา อุดมเดชวัฒน

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ขุนทอง คล้ายทอง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

สารฟอร์มัลดีไฮด์เป็นสารที่มักพบในอากาศจากการระเหยของสารเคลือบเฟอร์นิเจอร์และสีที่ใช้ในอาคาร ซึ่งสารระเหยนี้สามารถสะสมในร่างกายได้โดยไม่รู้ตัว จนเป็นสาเหตุของโรคทางระบบหายใจและระบบประสาทได้ นอกจากนี้ยังเป็นอีกสาเหตุสำคัญของการเกิดภาวะเรือนกระจกซึ่งนำไปสู่การเพิ่มความรุนแรงของภาวะโลกร้อนในที่สุด โดยในปัจจุบันวิธีการแก้ไขก็มีการใช้เครื่องฟอกอากาศแต่ก็ยังมีค่าใช้จ่ายที่สูง ส่วนวิธีทางธรรมชาติในการใช้พืชบำบัดก็ยังมีข้อเสียในด้านของการปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาเป็นมลพิษสะสมในอาคาร ด้วยเหตุผลที่กล่าวไว้ข้างต้นทำจึงให้คณะผู้จัดทำมีความสนใจที่จะศึกษารูปแบบโครงสร้างของฟองน้ำทะเล เพื่อเป็นต้นแบบของวัสดุยางฟองน้ำดูดซับสารเคมีจากการระเหยของสารฟอร์มาลดีไฮด์ ที่สามารถช่วยเพิ่มคุณภาพชีวิตจากการลดการสะสมสารเคมีในร่างกาย เป็นการส่งเสริมการใช้ประโยชน์วัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรและเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุเหลือใช้ดังกล่าวในอีกทาง อีกทั้งยังเป็นการลดปริมาณแก๊สเรือนกระจกที่เป็นปัจจัยสำคัญในการเพิ่มความรุนแรงของภาวะโลกร้อนที่ปัจจุบันยังคงเป็นปัญหาที่สามารถแก้ไขได้ยาก ในการดำเนินงานจะเริ่มจากการศึกษาโครงสร้างของฟองน้ำทะเลในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อนำไปใช้สำหรับการเป็นต้นแบบของวัสดุดูดซับ จากนั้นก็จะเข้าสู่ขั้นตอนการศึกษาการขึ้นรูปยางฟองน้ำโดยจะศึกษาปริมาณสารตัวเติมถ่านกัมมันต์จากกะลามะพร้าวที่เหมาะสมกับการขึ้นรูปวัสดุดูดซับ และจะเข้าสู่การเตรียมแม่พิมพ์โดยรูปร่างของแม่พิมพ์จะมาจากโครงสร้างที่ได้ทำการศึกษาในขั้นตอนแรกเพื่อขึ้นรูปวัสดุดูดซับตามโครงสร้างที่ได้ศึกษา ขั้นตอนต่อไปจะเป็นการศึกษาเกี่ยวกับประสิทธิภาพของวัสดุดูดซํยทั้งในด้านของประสิทธิภาพจากจำนวนรูอากาศในการดูดซับสารเคมีในอากาศและความสามารถการกักเก็บสารเคมีภายในวัสดุดูดซับ และสุดท้ายจะเป็นการนำวัสดุมาทดลองโดยการนำพืชมาปลูกบนวัสดุดูดซับสารเคมี เพื่อเป็นแนวทางในการกำจัดสารเคมีที่ถูกดูดซับคือการนำสารเคมีในวัสดุมาเป็นสารอาหารให้กับพืชที่มีความสามารถในการดูดซับสารเคมีทางระบบราก เช่น ดาวเรือง บัวบก และธูปฤาษี เป็นต้น