การศึกษาประสิทธิภาพของน้ำหมักชีวภาพจากใบและเมล็ดน้อยหน่าเพื่อลดความเสียหายของพืชตระกูลกะหล่ำปลี

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

เสาวภาพ สุขยิ่ง, เพ็ญพิชชา บุษบรรณ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เกียรติศักดิ์ บุตรสุด

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

น้อยหน่าเพชร ถือเป็นผลไม้ขึ้นชื่อของอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมาเนื่องด้วยรสชาติที่หวานหอมอร่อยอีกทั้งน้อยหน่ายังมีประโยชน์อีกมากมาย เมื่อรับประทานเสร็จเราก็สามารถนำส่วนต่างๆของน้อยหน่าไปใช้ประโยชน์ได้อีก โดยใบและเมล็ดของน้อยหน่า มีสารสำคัญคือ annonin และน้ำมันเรซิน squamocin ที่สามารถป้องกันศัตรูพืชได้ และปัจจุบันในประเทศไทยเริ่มมีการปลูกผักสวนครัวเพิ่มมากขึ้น เช่น พืชตระกูลกะหล่ำที่กำลังเป็นที่นิยม เช่น กะหล่ำปลี คะน้า กวางตุ้ง ฯลฯ เนื่องจากปลูกได้ง่ายและยังสามารถเสริมรายได้ให้กับครอบครัวอีกด้วย แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการปลูกผักสวนครัวที่พบเจอกันเป็นจำนวนมาก คือ มีศัตรูพืชรบกวน โดยเฉพาะกลุ่มของหนอนใยผักที่สร้างความเสียหายให้กับพืชผัก จากการสำรวจค้นคว้า ร้านขายผักตามตลาดทั่วไปส่วนใหญ่มีการรับผักมาจากพ่อค้าแม่ค้าขายส่ง ซึ่งมีหลายรายที่ใช้สารเคมีจำพวกสาร Chlorantraniliprole ที่รู้จักกันในชื่อ ดูปองก์ ที่นิยมใช้กันในชาวสวนชาวเกษตร ซึ่งส่งผลให้ ผู้ที่รับประทานเข้าไป มีอาการคลื่นไส้ อาเจียน หายใจลำบาก เป็นต้น ซึ่งทำให้คณะผู้จัดทำมีความสนใจที่จะศึกษาประสิทธิภาพของน้ำหมักชีวภาพที่ทำจากใบและเมล็ดของน้อยหน่า เพื่อลดการใช้สารเคมีและนำส่วนต่างๆของน้อยหน่ามาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด