ผลของสตาร์ชจากข้าวโพดและมันสำปะหลังต่อสมบัติเชิงกลและความสามารถในการปิดผนึกด้วยความร้อนของฟิล์มโปรตีนซูริมิ
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ชวิศา ชุมคง, อัมณีย์ รัตนชัย
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ภควรรษ ทองนวลจันทร์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปัจจุบันทั่วโลกกำลังประสบปัญหาขยะพลาสติก เนื่องจากมีอัตราการใช้งานพลาสติกที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งสวนทางกับระยะเวลาที่ใช้ในการย่อยสลายและยังย่อยสลายได้ยาก ผู้คนจึงมีการคิดค้นแนวคิดที่จะนำวัสดุชีวภาพมาพัฒนาคุณสมบัติให้คล้ายคลึงกับพลาสติก เพื่อให้สามารถใช้ทดแทนกันได้ โดยในที่นี้ คณะผู้จัดทำได้ผลิตฟิล์มโปรตีนเบสจากเนื้อปลา เนื่องจากโปรตีนเป็นสารที่ย่อยสลายได้ง่าย และใช้โพลีแซคคาไรด์มาเป็นตัวช่วยในการปิดผนึกของฟิล์ม เพราะฟิล์มบางชนิดสามารถขึ้นรูป แต่ไม่สามารถปิดผนึกด้วยความร้อนให้สนิทเป็นเนื้อเดียวกันได้ โดยสารที่นำมาเปรียบเทียบมี 2 ชนิด คือ แป้งข้าวโพด และแป้งมันสำปะหลัง ซึ่งเป็นของที่หาได้ทั่วไปในแต่ละท้องถิ่น นอกจากนี้เพื่อให้เห็นผลการเปรียบเทียบคุณสมบัติของฟิล์มชัดเจนยิ่งขึ้น คณะผู้จัดทำได้นำโพลีแซคคาไรด์ที่ให้ผลดีกว่าในขั้นตอนแรกมาผสมกับพลาสติไซเซอร์อีก 2 ชนิด ได้แก่ กลีเซอรอลและซอร์บิทอล ที่ระดับความเข้มข้นต่างๆ ให้ได้ฟิล์มที่มีคุณสมบัติเหมาะต่อการนำไปใช้งานที่สุด เพื่อประโยชน์ในการนำไปพัฒนาคุณภาพและดัดแปลงต่อยอดให้กลายเป็นบรรจุภัณฑ์ชีวภาพ และหวังว่าจะสามารถลดอัตราการใช้งาน รวมถึงปริมาณขยะพลาสติกได้ในอนาคต