การศึกษาประสิทธิภาพสารสกัดจากเมล็ดเงาะที่ส่งผลต่อการงอกเมล็ดและความสูงของต้นทานตะวัน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ปิยะฉัตร สิมาพันธ์, นพรัตน์ เส

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ประสิทธิ์ ภูหัวไร่, ชวลิต บัวพรม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เงาะเป็นไม้ผลยืนต้นเขตเมืองร้อน ขนาดกลางในวงศ์ Sapindaceae พบมากในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเจริญเติบโตได้ดีในบริเวณที่มีความชื้นสัมพัทธ์สูง และในอุณหภูมิที่เหมาะสม ซึ่งในประเทศไทย นิยมปลูกเงาะในบริเวณภาคตะวันออกและภาคใต้ โดยพันธุ์ที่นิยมปลูกเพื่อการค้า ได้แก่ พันธุ์โรงเรียน พันธุ์สีทอง และพันธุ์สีชมพู นอกจากนี้เงาะถือเป็นอีกหนึ่งผลไม้เศรษฐกิจของประเทศไทย เงาะสามารถบริโภคได้ทั้งผลสด หรือแม้กระทั่งการนำไปแปรรูปเป็นผลไม้กระป๋องในรูปแบบต่าง ๆ จากการอุตสาหกรรมพบว่า เงาะ 1 ลูก มีเมล็ดเงาะเป็นองค์ประกอบมากถึง 4-9 % โดยทั่วไปส่วนประกอบของเงาะ อาทิเช่น เมล็ด และเปลือกจะกลายเป็นเศษวัตถุ เพราะผู้คนไม่นำมาใช้ประโยชน์มากนัก และหากกำจัดเศษวัตถุดิบเหล่านี้อย่างผิดวิธี ก็จะส่งผลเสียต่อธรรมชาติเป็นอย่างมาก ทั้งนี้จากการค้นคว้างานวิจัยต่าง ๆ พบว่าเงาะมีสารกลุ่ม “จิบเบอเรลลิน” ซึ่งเป็นฮอร์โมนพืช ราคาสูง ที่ส่งเสริมทั้งการยืดของข้อ การงอก และการออกดอกของพืชเป็นต้น ทั้งนี้คณะผู้จัดทำ จึงสนใจและต้องการศึกษาการนำสารดังกล่าวมาส่งเสริมการงอกและความสูงของต้นทานตะวัน ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจครัวเรือนในปัจจุบัน เพื่อส่งเสริมรายได้ของเกษตรกร และส่งเสริมการท่องเที่ยวต่าง ๆ