การศึกษาประสิทธิภาพการดูดซับปริมาณโลหะหนักในน้ำเน่าเสียด้วยถ่านกัมมันต์จากส่วนของพืชที่ไม่ได้ใช้แล้ว

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิรดาภร ใจเดี่ยว, ไอศวรรย์ จับกลาง, กัญญารัตน์ ไพรงาม

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ปาริฉัตร นริศยาพร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสุรนารีวิทยา

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การปนเปื้อนของโลหะหนัก (Heavy metals) และตะกั่วในแหล่งน้ำธรรมชาติ ทำให้เกิดผลเสียต่อระบบนิเวศ (ecosystem) เป็นอย่างมากทั้งกับสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิต การปนเปื้อนของโลหะหนักและตะกั่วนั้นสามารถเกิดได้จากหลายปัจจัย เช่น การปนเปื้อนจากโรงงานอุตสาหกรรมที่ปล่อยของเสียออกสู่สิ่งแวดล้อมเกินขีดจำกัด การดูแลตัวเองให้ห่างไกลจากโลหะหนัก ด้วยการรับประทานอาหารให้หลากหลายไม่รับประทานอาหารซ้ำๆเป็นประจำ เพราะมีโอกาสได้รับโลหะหนักชนิดเดิมสะสมปริมาณมากในร่างกาย อย่างไรก็ตาม การแก้ปัญหาด้วยการหลีกเลี่ยงการรับประทานอาหารให้หลากหลายยังไม่สามารถบอกได้ว่าเราห่างไกลจากโลหะหนัก จากปัญหาที่ได้กล่าวมาข้างต้น คณะผู้จัดทำจึงมีความเห็นว่าการนำขยะมาแก้ปัญหามลพิษเป็นวิธีที่เหมาะสม โดยใช้ถ่านกัมมันต์ หรือที่เรียกว่า Activate Carbon คือถ่านที่ผ่านกระบวนการกระตุ้นทางเคมีหรือทางกายภาพให้มีพื้นที่ผิวและรูพรุน (porous) เพิ่มมากขึ้น ทำให้มีประสิทธิภาพในการดูดซับได้เป็นอย่างดี โดยถ่านกัมมันต์สามารถผลิตได้จากส่วนของพืช โดยส่วนของพืชที่นำมาใช้จะเป็นส่วนที่ทำให้เกิดขยะ เช่น เปลือกมังคุด เปลือกหมาก ถ่านกัมมันต์สามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้อย่างหลากหลาย เช่น การนำมาใช้ในการดูดซับโลหะหนัก โดยโลหะหนักที่มักจะพบในแหล่งน้ำเช่น ตะกั่ว แคดเมียม สังกะสี และปรอท การพัฒนาวิธีการแก้ไขปัญหามลพิษด้วยการใช้ถ่านกัมมันต์จะส่งผลดีต่อระบบนิเวศโดยการนำทรัพยากรทางธรรมชาติมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ช่วยลดขยะและแก้ไขปัญหาโลหะหนักปนเปื้อนในแหล่งน้ำ