การฝึกปูม้าในระยะ young crab เพื่อเพิ่มอัตราการรอดของประชากรปูม้า

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

มติมนต์ พรหมปลอด, ภูริชญา พรหมอินทร์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เอมวิกา จิตโสภา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานการฝึกปูม้าในระยะ young crab เพื่อเพิ่มอัตราการรอดของประชากรปูม้า มีวัตถุประสงค์ในการเพิ่มอัตราการรอดของประชากรปูม้า โดยผู้พัฒนาได้รับข้อมูลอ้างอิงว่า หากมีการปล่อยลูกปูม้าในระยะ zoea จะทำให้มีอัตราการรอดของประชากรปูม้าต่ำลง เนื่องจากเป็นระยะที่มีความอ่อนแออย่างมากและไม่สามารถทนต่อสภาพแวดล้อมได้ และผู้พัฒนามีแนวคิดว่า หากปล่อยปูม้าในระยะ young crab จะทำให้มีอัตราการรอดสูงขึ้น เนื่องจากเป็นระยะที่มีความแข็งแรงมากขึ้น มีพฤติกรรมหลบซ่อนและสามารถปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมได้

ด้วยแนวคิดนี้จึงเป็นแรงจูงใจ ทำให้ผู้พัฒนานำแนวคิดนี้มาทำการทดลองโดยแบ่งการทดลองเป็น 2 ชุด โดยชุดการทดลองที่ 1 คือ ไม่ได้ทำการฝึกลูกปูให้มีพฤติกรรมหลบซ่อนจากสิ่งรบกวนหรือสิ่งเร้า และชุดการทดลองที่ 2 คือ ทำการฝึกลูกปูให้มีพฤติกรรมหลบซ่อนจากสิ่งรบกวนหรือสิ่งเร้า โดยควบคุมให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมือนกัน หลังจากนั้นสังเกตและเปรียบเทียบพฤติกรรมของลูกปูม้าทั้ง 2 ชุดการทดลองแล้วในผลการทดลองพบว่า ในชุดการทดลองที่ 2 คือชุดที่ทำการฝึกลูกปูม้าให้มีพฤติกรรมหลบซ่อนจากสิ่งรบกวนหรือสิ่งเร้า จะเห็นได้ว่าเมื่อฝึกไปในระยะทั้งหมด 5 วัน ลูกปูม้าจะมีการตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่ใส่ลงไป และยังเห็นได้ว่ามีการตอบสนองที่เร็วมากขึ้นจากวันแรกที่ทำการทดลองและมีการหลบหนีจากสิ่งรบกวนหรือสิ่งเร้าเข้าไปยังแหล่งหลบซ่อนที่จัดเตรียมไว้