การผลิตวัสดุรูพรุนเกล็ดปลานิลผสมเส้นใยคาร์บอนนาโนจากผักตบชวาสำหรับทดแทนดินเพาะชำในกระถางปลูกพืช
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ลภัสรดา วงศ์มณี, วรัชยา กลิ่นเจริญ, อริศรา เสนีวงศ์ ณ อยุธยา
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ปิยวรรณ นันตี
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปลานิลเป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจคิดเป็นร้อยละ 29.18 ของมูลค่าการส่งออกสัตว์น้ำจืดทั้งหมดของประเทศไทยอุตสาหกรรมการผลิตและแปรรูปสัตว์น้ำ ทำให้มีเศษเหลือจากกระบวนการผลิตต่างๆ ตามมาโดยเฉพาะเกล็ดปลาปริมาณมากถ้าเก็บไว้หรือทิ้งไว้ในสภาพสดๆ จะมีกลิ่นเน่าเหม็นเป็นของสกปรก และถูกทิ้งเป็นเศษขยะทำให้เกิดเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของพาหะนำโรคชนิดต่างๆ ได้ประกอบกับปัญหาที่เกิดจาก ผักตบชวา มีอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์สูงสุดเท่ากับ 1.50% ต่อวัน ถ้าปล่อยให้ผักตบชวาเติบโตในแหล่งน้ำ ทำให้ส่งผลกระทบในวงกว้างหลายๆด้าน กลุ่มของข้าพเจ้าเกิดความสนใจในการหาวิธีการผลิตและแปรรูปเกล็ดปลานิลกับเส้นใยคาร์บอนนาโนที่ได้จากการเผาผักตบชวาเพื่อประยุกต์ในการสร้างวัสดุรูพรุนสำหรับใช้ทดแทนหรือใช้ร่วมกับการปลูกพืชในกระถางต้นไม้สำหรับการเพิ่มมูลค่าขยะจากภาคเกษตรกรรมและยังเกิดนวัตกรรมใหม่สำหรับประชาชนทั่วไปจึงรวมกลุ่ม เพื่อเปรียบเทียบชนิดของวัสดุรูพรุนจากเกล็ดปลารูปแบบต่างๆ กับความสามารถในการดูดซับน้ำ ปุ๋ยยูเรีย และการเจริญเติบโตของพืช เพื่อเปรียบเทียบอัตราส่วนของวัสดุรูพรุนจากเกล็ดปลาผสมเส้นใยคาร์บอนนาโนจากผักตบชวากับความสามารถในการดูดซับน้ำ ปุ๋ยยูเรีย และการเจริญเติบโตของพืช รวมทั้งเพื่อเปรียบเทียบการดูดซับน้ำ ปุ๋ยยูเรีย และการเจริญเติบโตของพืชของต้นกล้าเมล็ดพันธุ์ในระยะเวลา 14 วัน ระหว่างวัสดุรูพรุนที่ผลิตขึ้นมากับวัสดุปลูกตามท้องตลาด โดยตั้ง สมมติฐานไว้ว่า วัสดุรูพรุนจากเกล็ดปลาผสมเส้นใยคาร์บอนนาโนจากผักตบชวาสามารถใช้เป็นวัสดุทนแทนดินเพาะชำสำหรับการปลูกไม้กระถางได้ ได้วางออกแบบการทดลองไว้ 3 ตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 เปรียบเทียบชนิดของวัสดุรูพรุนจากเกล็ดปลารูปแบบต่างๆ กับความสามารถในการดูดซับน้ำ ปุ๋ยยูเรีย และการเจริญเติบโตของพืช ตอนที่ 2 เปรียบเทียบอัตราส่วนของวัสดุรูพรุนจากเกล็ดปลาผสมเส้นใยคาร์บอนนาโนจากผักตบชวากับความสามารถในการดูดซับน้ำ ปุ๋ยยูเรีย และการเจริญเติบโตของพืช และตอนที่ 3 เปรียบเทียบการดูดซับน้ำ ปุ๋ยยูเรีย และการเจริญเติบโตของพืชของต้นกล้าเมล็ดพันธุ์ในระยะเวลา 14 วันระหว่างวัสดุรูพรุนที่ผลิตขึ้นมากับวัสดุปลูกตามท้องตลาด
จากการทดลองสรุปผลได้ว่า เราสามารถผลิตวัสดุรูพรุนสำหรับใช้ในการปลูกพืชในกระถางต้นไม้โดยการนำเกล็ดปลานิลล้างน้ำทำความสะอาดต้มที่อุณหภูมิ 100 0C นาน 30 นาที นำไปแช่สารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ (10%w/w NaOH) เพื่อสกัดโปรตีนออกจากเกล็ดปลา ปรับค่าความเป็นกรด-เบสให้เป็นกลาง (PH=7) อบในตู้อบ ไมโครเวฟปั่นให้ละเอียดร่อนผ่านตะแกรงขนาด 100 ไมครอน โดยใช้ปริมาณ 3 ส่วน มาผสมกับ
ผงเส้นใยคาร์บอนนาโนจากผักตบชวาที่ได้จากการนำผักตบชวามาเผาแบบภูมิปัญญาชาวบ้านในปริมาณ 2 ส่วน โดยใช้แป้งมันสำปะหลังผสมน้ำนวดให้เหนียวเข้ากันปั้นเป็นก้อนแล้วอบในเครื่องอบจะได้วัสดุรูพรุนที่มีน้ำหนักเบาสามารถดูดซับน้ำ ดูดซับปุ๋ยยูเรีย และเมื่อนำไปทดสอบปลูกต้นทานตะวันในกระถางเป็นเวลา 14 วัน สามารถทำให้ต้นทานตะวันเจริญเติบโตได้ไม่แตกต่างจากการใช้วัสดุปลูกทั่วไปซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่กลุ่มพวกเราตั้งไว้ทุกประการ