การศึกษาและพัฒนาวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยกาบไผ่ผสมน้ำยางพารา
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ศศิธร วิจิตรปัญญา, จิราพร คึมยราช, ศิรินทรา คำก้อนแก้ว
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
วนิดา โพธิเสนา, น้ำทิพย์ ศรีแก้ว
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อ
โครงงานเรื่อง การศึกษาและพัฒนาวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยกาบไผ่ผสมน้ำยางพารา มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเส้นใยกาบไผ่ที่เป็นวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด สามารถเพิ่มมูลค่าให้กับยางพาราและผลิตวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยกาบไผ่ผสมน้ำยางพาราที่มีประสิทธิภาพใกล้เคียงกับวัสดุกันกระแทกในปัจจุบัน โดยศึกษาความแตกต่างของเส้นใย 3 ชนิด ได้แก่ ไผ่ซาง ไผ่ลวกและไผ่ไร่ ในวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยกาบไผ่ผสมน้ำยางพาราโดยขั้นตอนของการทำวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยกาบไผ่ผสมน้ำยางพาราสามารถแบ่งขั้นตอนการศึกษาได้ 4 ขั้นตอนดังนี้ ตอนที่ 1 แยกเส้นใยจากกาบไผ่โดยนำไปต้มในสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ (NaOH) ด้วยเทคนิคการแยกเส้นใยแบบการทำเยื่อกระดาษ ตอนที่ 2 การเตรียมน้ำยางพารามี 3 รูปแบบ คือ น้ำยางพาราไม่ผสมสารเคมี เรซิ่นผสมอะซิโตน เรซิ่นผสมนาโนซิงค์ออกไซด์ (nano ZnO) เพื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติในการรับแรงกระแทกและการแข็งตัวของน้ำยางพารา ตอนที่ 3 ทำวัสดุกันกระแทก เป็นการนำอุปกรณ์และสารเคมีในตอนที่ 1 และตอนที่ 2 มาทำเป็นวัสดุกันกระแทก ตอนที่ 4 ทดสอบประสิทธิภาพของแผ่นวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยกาบไผ่ผสมน้ำยางพารา จากสมการ σ= F/A , ε= L/L_ และ Y = σ/ε
จากนั้นจะทราบค่าความเค้น (Stress) ความเครียด (Strain) และค่ายังมอดูลัส (Young Modulus) ตามลำดับ และจะสามารถเปรียบเทียบได้ว่าเส้นใยกาบไผ่ของไผ่ชนิดใดสามารถผลิตเป็นวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยกาบไผ่ผสมน้ำยางพาราได้ประสิทธิภาพเหมาะสมที่สุด