การเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการช่วยแตกตัวของ Vitamin C ด้วยแป้งจากเหง้าสับปะรดและSodium alginate

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ธิติสุดา นุ่มสุข

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

วิภาวัน แสงสวี

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นไปที่การใช้เหง้าของต้นสับปะรดในการนำมาพัฒนาเป็นสารช่วยแตกตัวในยาเม็ด โดยวิตามินซีหรือกรดแอสคอร์บิค เป็นวิตามินที่ร่างกายไม่สามารถสร้างขึ้นเองได้ ในปัจจุบันมีการผลิตวิตามินซีในรูปแบบยาเม็ดออกมามากมาย ในกระบวนการเตรียมยาเม็ดเป็นเรื่องสำคัญ เนื่องจากสารออกฤทธิ์บางชนิดจะเกิดการเสื่อมสลายเมื่อสัมผัสกับความร้อนหรือตัวทำละลายจึงควรมีสารเพิ่มปริมาณและสารช่วยแตกตัวในการอัดเป็นเม็ด โดยสารช่วยแตกตัวของยาเม็ดมีส่วนช่วยให้ยาเม็ดแตกตัวได้เร็วขึ้น ซึ่งส่งผลต่อการดูดซึมของยาเข้าสู่กระแสเลือดก่อนออกฤทธิ์ ยาเม็ดที่แตกตัวได้เร็วจะทำให้มีความสามารถในการดูดซึมที่เพิ่มขึ้น ปัจจุบันมีการใช้แป้งเป็นสารช่วยแตกตัวเพราะเเป้งมีราคาถูกและเป็นสินค้าทางการเกษตรที่มีมากในประเทศไทย ผู้จัดทำจึงมีความสนใจที่จะนำแป้งจากเหง้าสับปะรดมาพัฒนาเป็นสารช่วยแตกตัวในยาเม็ดวิตามินซี โดยการนำแป้งจากเหง้าสับปะรดมาดัดแปรทางกายภาพโดยวิธีการใช้ด่างในสภาวะที่มีแอลกอฮอล์และนำมาเปรียบเทียบกับสารช่วยแตกตัวที่นิยมใช้ นั่นคือ Sodium Alginate