การศึกษาประสิทธิภาพฉนวนความร้อนจากวัสดุเส้นใยฟางข้าวผสมดินขาวและคาร์บอน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ปิยะธิดา พรมสุวรรณ, เบญญาภา อินชาญ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐภัสสร เหล่าเนตร์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

'' ฟางข้าว'' วัสดุที่เหลือจากการทำนา เป็นวัสดุเหลือใช้ที่ให้ประโยชน์กับเกษตรกร สำหรับให้โค กระบือกินในยามหน้าแล้ง (จิระวัชร์,2538) ใช้คลุมแปลงผักเพื่อให้หน้าดินชุ่มชื้น ผสมทำปุ๋ย เอามามัดไว้เพาะเห็ดฟาง และอื่นๆ อีกมากมาย แต่ก็ยังเหลือทิ้งอีกจำนวนมาก บางครั้งก็เผาทิ้งกลายเป็นมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม ฟางข้าวถือเป็นเส้นใยธรรมชาติอย่างหนึ่งที่สามารถนำมาทำประโยชน์เพื่อเพิ่มมูลค่าในรูปแบบของผลิตภัณฑ์ต่างๆ มีการนำฟางข้าวมาทำเป็นบรรจุภัณฑ์กันกระแทก (เทวรัตน์) ทำเป็นผลิตภัณฑ์กระดาษ

(ธนพรรณ,2545) เป็นต้น

ฉนวนกันความร้อน เป็นวัสดุใช้ควบคุมอุณหภูมิภายในอาคาร เพื่อประหยัดพลังงาน มีคุณสมบัติสกัดความร้อนจากด้านหนึ่งเพื่อส่งผ่านไปอีกด้านหนึ่ง สามารถทำหน้าที่ได้หลายอย่างเช่น ป้องกันเสียง ป้องกันความร้อน ป้องกันไฟฟ้า ซึ่งมีหลากหลายประเภท เช่นฉนวนใยแก้ว ฉนวนใยแร่หิน ฉนวนใยเซลลูโลส

โฟมโพลีสไตรีน โฟมโพลียูรีเทน โฟมชนิดยืดหยุ่น แคลเซียมซิลิเกต เวอร์มิคูไลท์ เป็นต้น

ทางคณะผู้จัดทำได้สนใจในการศึกษาประสิทธิภาพฉนวนความร้อนจากอัตตราส่วนที่เหมาะสมที่สุดของเส้นใยเซลลูโลส โดยสนใจที่จะนำฟางข้าวซึ่งเป็นวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรมาทำเป็นเส้นใย เนื่องจากเป็นฉนวนที่มีการนำความร้อนต่ำและไม่เป็นพิษ ทั้งยังเป็นการนำวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดอีกด้วย นำมาผสมกับดินขาวและคาร์บอนจากซังข้าวโพดเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเป็นฉนวนแก่ผลิตภัณฑ์ และทางคณะผู้จัดทำจะศึกษาถึงประสิทธิภาพต่างๆของความเป็นฉนวน ได้แก่ สมบัติการลามไฟ การนำความร้อน ความชื้น ความแข็งแรง ความเปราะ แรงกดแตก แล้วนำไปเปรียบเทียบกับฉนวนความร้อนใยแก้วเพื่อการต่อยอดทดแทนผลิตภัณฑ์ที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม