การหาสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมที่สุดต่อการเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อต้นบอนสีในหลอดทดลอง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สิรวิชญ์ ศรีบุญเจริญชัย, ชนมภูมิ ชัยศรีสวัสดิ์สุข, ณัฐฐาดล พงศ์เจริญตระกูล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์ศิริ ด่านพิษณุพันธุ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนกำเนิดวิทย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

Caladium bicolor หรือต้นบอนสีเป็นพืชที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับบ้านเนื่องด้วยลักษณะรูปร่าง ลวดลายและสีของใบที่หลากหลาย แต่เนื่องด้วยวิธีปลูกที่ใช้อย่างแพร่หลาย เช่น การแยกหน่อ ถูกพบปัญหาในการ เพาะเลี้ยง จึงเห็นจําเป็นว่าการเพาะเนื้อเยื่อเป็นทางเลือกวิธีขยายพันธุ์ที่เหมาะสม โครงงานนี้จึงสนใจศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมในการเพาะปลูกและการเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อต้นบอนสี และพัฒนา แบบจําลองคณิตศาสตร์เพื่อคาดการณ์การเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อบอนสีภายใต้สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม โดย การทดลองได้ใช้ใบของต้นบอนสีมาเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อในขั้นแรกต้น เพื่อหาความเข้มข้นของโซเดียมไฮโปคลอไรต์ (NaOCl) ที่เหมาะสมที่สุดในการฆ่าเชื้อและส่วนอวัยวะของพืชที่เหมาะแก่การเพาะเลี้ยง พบว่า เมื่อใช้ 4% NaOCl ทําให้มีอัตราการรอดชีวิตของเนื้อเยื่อสูงที่สุด โดยอยู่ที่ 84% และอวัยวะที่เหมาะแก่การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อคือส่วน ของใบ จากนั้นจึงเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อต้นบอนสีในสภาวะที่แตกต่างกันทั้งสถานะของอาหารเพาะเลี้ยงและปริมาณ ฮอร์โมนที่ใช้ พบว่าปริมาณฮอร์โมนนั้นส่งผลต่อการเจริญเติบโตของเนื้อเยื่ออย่างเห็นได้ชัด และการใช้ฮอร์โมน ไซโตไคนินและออกซินทั้งคู่ให้ผลที่แตกต่างกัน นั่นคือไซโตไคนินจะมีบทบาทไม่ให้เซลล์เนื้อเยื่อตายและช่วยให้ เจริญเติบโต และออกซินช่วยกระตุ้นเนื้อเยื่อให้ขยายและเกิดการพับม้วนของใบ โดยความเข้มข้นของ ฮอร์โมนไซโตไคนินและออกซินที่เพิ่มอัตราการเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อสูงที่สุดคือ 2 mg/L ร่วมกับ 0.5 mg/L BA และ IAA ตามลําดับและสถานะของอาหารเลี้ยงที่ทําให้พืชมี อัตราการรอดชีวิต และการขยายขนาดมากที่สุด คืออาหารเลี้ยงในสถานะของเหลว