การเสริมสารสกัดจากพืชในอาหารเพื่อการเร่งสีแดงของปลากัด
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ณัฐกมล จินา, กัญญานัฐ ช่วยชนะ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
อรรถพล ขันแก้ว
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปลากัด เป็นปลาพื้นเมืองของประเทศไทยที่ผู้คนนิยมเพาะเลี้ยงมาตั้งแต่โบราณ การเลี้ยงปลากัดมัก
นิยมเลี้ยงในขวดหรือโหลขนาดเล็ก จะไม่เลี้ยงร่วมกับปลาชนิดอื่น พราะเป็นปลาที่ชอบสร้างอาณาเขตและ
มักจะไล่กัดปลาที่มีขนาดไล่เลี่ยกัน ทั้งนี้การเลี้ยงปลากัดมีไว้เพื่อดูเล่น เอาไว้ใช้แข่งขันความสวยงาม หรือ
เอาไว้เพื่อกีฬากัดปลา (รศ.ประภาส โฉลกพันธ์รัตน์, 2559) แต่ในขณะนี้ปลากัดไทยได้รับความนิยมและการ
ส่งออกไม่เท่ากับปลากัดจีน ปลากัดเขมร ปลากัดพม่า หรือปลากัดชนิดอื่นๆ ในด้านของความสวยงาม และ
ปลากัดที่มีสีสันสวยงามโดยส่วนใหญ่มักจะเกิดจากการฉีดสีที่เป็นสารเคมีเข้าไปในตัวปลา ซึ่งเป็นอันตรายต่อ
ตัวปลาเป็นอย่างมาก แต่มีการศึกษาพบว่าปลากัดมีการสะสมสารสีจากการกินอาหารเพื่อเร่งสีของปลากัดให้
เข้มและสวยงามมากยิ่งขึ้น (นงลักษณ์สำาราญราษฎร์ และสมถวิล จริตควร, 2560) ทางคณะผู้จัดทำได้เล็งเห็นปัญหาตรงส่วนนี้จึงได้คิดโครงงานการเสริมสารสกัดจากพืชในอาหารเพื่อ
การเร่งสีของปลากัดขึ้น และทางคณะผู้จัดทำได้เลือกศึกษาการเร่งของสีแดง เนื่องจากปลากัดสีแดงเป็นสีที่
ได้รับความนิยมเป็นส่วนใหญ่ โดยพืชที่นำมาใช้ในการทดลองได้แก่ บีทรูท กระเจี๊ยบแดง และดอกคำฝอย
สาเหตุที่เลือกพืชทั้งสามชนิดนี้เนื่องจาก บีทรูทมีการสะสมสารสีแดง คือ เบทานิน ดอกกระเจี๊ยบแดงมีการ
สะสมสีแดง คือ แอนโทไซยานีน และดอกคำฝอยมีการสะสมสารสีแดง คือ คาร์ทามิน เพื่ออนำพืชทั้งสามชนิด
นี้มาทดสอบประสิทธิภาพว่าพืชชนิดใดที่สามารถเร่งสีแดงของปลากัดได้ดีที่สุดรวมทั้งช่วยลดการใช้สารเร่งสีที่
มีราคาแพงและเป็นอันตรายต่อตัวปลา และเป็นการลดต้นทุนการผลิตอาหารปลาเพื่อเร่งสีแดงของปลากัดอีก
ด้วย