การพัฒนาฟิล์มตรวจวัดการเน่าเสียของเนื้อสัตว์จากขมิ้นชันและแก่นฝาง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

วรกานต์ สนธิไชย, ปวริศา ทิมมณี, ณัฐณิชา เกาศล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อุษา จีนเจนกิจ, วัลลภ คงนะ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2561

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันการรับประทานอาหารที่สดใหม่เป็นสิ่งสำคัญที่ผู้บริโภคกำลังให้ความสนใจมากขึ้น การรับประทานอาหารที่สดใหม่และมีคุณภาพเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลให้มนุษย์มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง แต่หากรับประทานอาหารที่เสียหรือไม่สดใหม่ คุณภาพลดลง ก็อาจทำให้เกิดโรคอาหารเป็นพิษหรือท้องเสียได้เช่นกัน โดยในที่นี้ คณะผู้พัฒนาได้เล็งเห็นความสำคัญของเนื้อสัตว์จำพวกเนื้อหมู เพราะเป็นหนึ่งในเนื้อสัตว์หลักที่ผู้คนนิยมบริโภคกัน แต่ก็เป็นอาหารที่เกิดการเสื่อมสภาพได้ง่าย และเป็นการยากที่จะระบุว่าเนื้อหมูนั้นเน่าเสียแล้วหรือยัง เนื่องจากต้องอาศัยการดมกลิ่นและการสังเกตสีซึ่งแต่ละคนก็อาจตัดสินความสดใหม่ของเนื้อหมูแตกต่างกันไป การที่จะบอกระดับความสดของเนื้อหมูอย่างแม่นยำนั้น ในทางวิทยาศาสตร์สามารถทำได้โดยการวัดปริมาณสารเอมีนที่เนื้อหมูปล่อยออกมา ซึ่งอาศัยกรรมวิธีที่ค่อนข้างยุ่งยากและไม่สามารถปฏิบัติได้ทั่วไป คณะผู้พัฒนาจึงได้จัดทำโครงงานขึ้นเพื่อพัฒนาฟิล์มเซนเซอร์ที่ผลิตจากขมิ้นและแก่นฝาง ซึ่งประกอบด้วยสาร curcumin และ brazilin ตามลำดับ โดยสาร 2 ชนิดนี้มีคุณสมบัติเป็น natural indicator ทำให้สามารถแสดงการเปลี่ยนสีได้เมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่มี pH เปลี่ยนไป และส่งผลให้สามารถบอกระดับความเน่าเสียของเนื้อหมูได้ โดยแสดงการเปลี่ยนสีไปเมื่อ pH ของสภาพแวดล้อมเกิดการเปลี่ยนแปลงซึ่งเกิดจากการปล่อยสารเอมีนออกมาของเนื้อหมู และนอกจากนี้ สมุนไพรทั้ง 2 ชนิด ยังเป็นวัตถุดิบที่ไม่เป็นพิษหากได้รับเข้าสู่ร่างกาย และหาได้ง่าย เมื่อนำมาพัฒนาเป็นฟิล์มเซนเซอร์ จึงสามารถนำไปใช้ตรวจสอบความเน่าเสียของเนื้อหมูได้อย่างสะดวก ปลอดภัย และแสดงผลความสดของเนื้อหมูได้ตลอดเวลา ทำให้ผู้ที่ไม่มีทักษะการดูลักษณะความสดของเนื้อหมูสามารถทราบความสดใหม่ของเนื้อหมูได้