แบบจำลองเครื่องกรองสารระเหยตะกั่วจากเซลลูโลสของใยบวบ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ขวัญจิรา คำออน, ณัฐณิชา คลังจันทร์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุชาดา ฉายสกุล, โสภณ กล่อมเกลี้ยง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ลพบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันประเทศไทยมีการนำเทคโนโลยีเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตประจำวัน ซึ่งเทคโนโลยีเหล่านี้ มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดี เช่น ความสะดวกสบาย มีความรวดเร็ว แต่ในอีกแง่หนึ่งข้อเสียของอุปกรณ์ทางเทคโนโลยี คือ เมื่อใช้เป็นเวลานานจะเกิดการชำรุดขึ้น โดยการซ่อมแซมบางครั้งจำเป็นต้องใช้วิธีการบัดกรี ซึ่งการบัดกรีนั้นจะมีสารระเหยจากตะกั่วออกมา ถ้ารับสารนี้ในปริมาณมากอาจจะได้รับอันตราย ถ้าเป็นในเด็กมีผลทำให้สมองพิการ ส่วนผู้ใหญ่อาจมีผลกระทบต่อ ทางเดินอาหาร และระบบประสาท ส่วนมากจะทำให้เกิดโรคเม็ดเลือดจาง

โดยทางคณะผู้จัดทำได้เล็งเห็นถึงปัญหาที่เกิดขึ้น จึงได้ศึกษาค้นคว้าสิ่งประดิษฐ์ที่สามารถช่วยลดปริมาณสารระเหยจากตะกั่วที่ผู้ใช้งานอาจจะได้รับจากการบัดกรี นั่นก็คือ เครื่องกรอง สารระเหยจากตะกั่ว ทางคณะผู้จัดทำมีความสนใจที่จะทำแผ่นกรองภายในตัวเครื่องจากเส้นใยเซลลูโลสของใยบวบที่มีอยู่ในธรรมชาติ โดยนำใยบวบที่ยังไม่ได้ทำการสกัดหรือผ่านกระบวนการ ทางเคมี แล้วมาสกัดเอาเส้นใยเซลลูโลสผ่านวิธีการทางเคมีโดยใช้สารละลายโทลูอีนผสมกับสารละลายเอทานอลเพื่อกำจัดสิ่งสกปรกและเพคตินออกมา ต่อมาใช้สารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ในการกำจัดเฮมิเซลลูโลส หลังจากนั้นจะทำการฟอกขาวโดยใช้สารละลายโซเดียมไฮโปรคลอไรด์และนำมาขึ้นรูปให้เป็นแผ่น นอกจากเพื่อเป็นตัวกรองสารระเหยแล้วก็เพื่อเพิ่มมูลค่าและทางเลือกในการแปรรูปใยบวบ ต่อมาหลังจากได้แผ่นกรองแล้ว จะทำการออกแบบเครื่องกรองและทำการประดิษฐ์ตามขั้นตอนที่วางแผนไว้ โดยกระบวนการทำงานของเครื่องกรองนี้จะเป็นในรูปแบบของการต่อแผงวงจรไฟฟ้าเพื่อควบคุมพัดลมให้ดูดสารระเหยเข้ามาในตัวเครื่อง ผ่านแผ่นกรองนี้ก่อนจะถูกปล่อยออกไปยังภายนอก

โดยคณะผู้จัดทำหวังว่าสิ่งประดิษฐ์ที่จัดทำขึ้นนี้จะช่วยลดปริมาณสารระเหยจากตะกั่วที่เกิดจากการบัดกรีที่ผู้ซ่อมแซมอุปกรณ์อาจจะได้รับและช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคจากการสูดดมสารระเหยนี้