การศึกษาคุณภาพดินและเปรียบเทียบปริมาณไมโครพลาสติกที่ปนเปื้อนในดินทะเลที่เป็นแหล่งหญ้าทะเล บริเวณอ่าวบุญคง อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์ลภัส สงรักษ์, คีตาวริญณ์ บริรักษ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ขวัญใจ กาญจนศรีเมฆ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิเชียรมาตุ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

จากการที่ได้ดำเนินการจัดทำโครงงานธรรมชาติวิทยาเรื่องอนุรักษ์หญ้าทะเลด้วยวิถีนักวิทยาศาสตร์น้อย เมื่อปีการศึกษา 2561 ได้สำรวจชนิดของหญ้าทะเลและแหล่งหญ้าทะเลซึ่งเป็นอาหารของพะยูน บริเวณอ่าวบุญคง อำเภอสิเกาจังหวัดตรังพร้อมทั้งจัดทำเพจ “ลูกแม่แก้วอนุรักษ์หญ้าทะเล” ให้ความรู้เกี่ยวกับหญ้าทะเล พะยูนและการอนุรักษ์ทรัพยากรทางทะเล จึงมีแนวคิดศึกษาอย่างต่อเนื่อง หญ้าทะเลมีความสำคัญในระบบนิเวศทางทะเลและชายฝั่ง จัดเป็นพืชชั้นสูงหรือพืชมีดอกที่เจริญเติบโตได้ดีในบริเวณชายฝั่งทะเลน้ำตื้นคลื่นลมสงบ ส่วนใหญ่จมน้ำตลอดเวลา มีในเขตร้อนและเขตอบอุ่น เป็นพืชชนิดที่เป็นตัวแทนของพืชบกจำนวนน้อยที่สามารถเจริญเติบโตได้ในทะเล โดยเป็นแหล่งวางไข่ แหล่งอาศัยของสัตว์น้ำวัยอ่อน แหล่งหลบภัย แหล่งอาหาร เป็นแหล่งดักตะกอน ลดความแรงของกระแสน้ำและยังช่วยป้องกันพื้นท้องทะเลจากภัยธรรมชาติให้เกิดเสถียรภาพ ในด้านการใช้ประโยชน์ของชาวประมงชายฝั่ง แหล่งหญ้าทะเลเป็นแหล่งจับสัตว์น้ำเศรษฐกิจและทำประมงที่มีความสำคัญมากแหล่งหนึ่งในทะเล จากการศึกษาสำรวจทำให้ทราบว่า แหล่งหญ้าทะเลของไทยยังเป็นแหล่งสำคัญสำหรับสัตว์ทะเลหายากอย่างเช่น พะยูนและเต่าตนุซึ่งต้องกินหญ้าทะเลเป็นอาหารโดยตรง สัตว์น้ำหลากหลายชนิดอาศัยแหล่งหญ้าทะเลเป็นแหล่งวางไข่ เลี้ยงตัวอ่อน และแหล่งอาหาร โดยเฉพาะพะยูนมักพบรอยครูดกินเป็นแนวยาวบริเวณแหล่งหญ้าทะเล แต่ปัจจุบันปัญหาขยะพลาสติกในทะเลเกิดขึ้นเป็นจำนวนมากซึ่งอาจส่งผลให้เกิดการปนเปื้อนของไมโครพลาสติกในระบบนิเวศทะเลซึ่งจะส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อมในทะเล ทำให้ผู้วิจัยสนใจที่จะศึกษาคุณภาพดินและเปรียบเทียบปริมาณไมโครพลาสติกที่ปนเปื้อนในดินทะเลที่เป็นแหล่งหญ้าทะเล บริเวณอ่าวบุญคง อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง และทำให้ละเอียดยิ่งขึ้น